20
IODOCI
GREVERI
PRESBYT.
uide
laminas
igitur
cuiusuis
luminaris
frustula¬
tim,
&
proiice
in
dictam
terram
in
crusibulo
fri¬
gido,
continue
agitando
digitis
vel
pistillo
ligneo,
aut
vitreo,
donec
laminae
omnes
in
puluere
terrae
nostrae
inuoluantur:
tunc
habeas
aliud
crusibu¬
lum
mundum,
quod
pone
inter
carbones
accen¬
sos,
cumque
candescere
ceperit,
exime
ab
igne,
&
pone
in
loco
tuto
inter
duos
vel
tres
lateres,
ne
facile
inuerti
possit,
&
habeas
ad
manum
patel¬
lam
mundam
vitreatam
in
qua
sit
aqua
pura,
tunc
calente
adhuc
crusibulo
ignito
iniice
in
ipsum
laminas
tuas
tuae
terrae
inuolutas,
&
ob¬
structo
ore
tuo
ne
fumus
terrae
per
inspirationem
attrahatur,
agita
ligneo
bacillo
eas,
vt
bene
in
terram
ingrediantur,
quod
cito
nimirum
fieri
so¬
let:
cumque
eas
bene
in
terram
esse
receptas
ex
eo
cognoueris,
quod
nullas
sub
bacillo
ligneo
strumas
aut
glebulas
senties,
tunc
effunde
sine
mora
in
patellam
aquae
frigidae
purae:
atque
hac
ratione
semen
tuum
in
terram
tuam
misisti.
Hanc
autem
mixturam
communiter
Philosophi
vocant
amalgama,
quod
idem
est
ac
si
dicas
mol¬
lificatum,
eo
quod
durum
auri
vel
argenti
semen
in
terra
tua
mollificatur.
Necesse
est
autem
mix¬
turam
hanc
aqua
purissima
&
sale
albissimo
&
purissimo,
tam
diu
terere
&
lauare,
donec
nulla
amplius
nigredo
in
ea
appareat,
sed
aqua
claris¬
sima
ab
ea
egrediatur
vel
recedat.
Tum
tandem
tela
mundissima
aquositatem
mixturae
adhaeren¬
tem
exiccabis.
Hoc
igitur
est
principium
operis
tui,
quod
Philosophi
multis
nominibus
appellan¬
tes,
aes
nostrum,
aurum
nostrum,
terram
magne¬
siae,