222
DEDICATORIA.
reducendi erant, dum aliquid toties aedifican¬
dum, toties diruendum, & (cum colophonis
superstruendi spes daretur) semper aliquid ad¬
dendum. Nec deerunt (sat scio) qui hoc opus
veteranis potiùs & grandaeuis Doctoribus de¬
ferri malint, prisca priscis aptissimè conuenire
existimantes. Caeterùm cum eorum plurimos aut
in iuuentute fuisse ociosos, aut iam per aetatem
exuccos esse constet, quique potiùs ad sumen glan¬
desque Iouis deuorandas, quam scriptis posteri¬
tatem iuuandam nati sint: audendum esse
aliquid putabam, quo vel ipsorum canitiem
in ruborem verterem, vel saltem (id quod ma¬
ximè opto) ad aliquid praeclariùs praestandum
prouocarem. Vellem etiam omnes illos Docto¬
res (qui me ob Chymicam apologiam virulen¬
ta rabie, execrabili furore, & conuiciis men¬
dacissimis figere pro virili certant) in Hippo¬
cratis scriptis cum eo fructu versatos, vt hanc
mihi hypothesin è manibus praereptam ipsi¬
melius tractassent. Quis enim aliorum frui
laboribus vigiliisque non mauult, quàm suos
frustra conferre? praesertim quum quantum
temporis in docendis aliis impendit, tan¬
tum in se ipso erudiendo periclitatur. Ve¬
rùm & illos quoque sic louis, Mercurij, Vene¬
A iij