97
42
IODOCI GREVERI PRESBYT.
turrim altissimam, cum duobus propugnaculis,
quae omnia in ardentissimo igne sita sunt. Opor¬
tet autem hortum hunc ingredi volentem, ante
omnia tauros naribus ignem efflantes domare, &
per turrim ac propugnacula ignea transire. Hoc
autem magno cum labore & vitae dispendio ten¬
tatur. Laboris certe magnitudo tanta est, vt non
prius quam hyems finiatur transire possis. Peri¬
culum autem ex tot incendiis tantisque flamma¬
rum feruoribus non minimum vtique imminet.
Huc igitur ingressuro Medeae sunt acquirenda
medicamina, quae ipsa lasoni olim hunc hortum
ingredi conanti tradiderat. Quod si, fili charissi¬
me, medicamentum hoc non inueneris, da ope¬
ram vt industria tua modum inuenias, quo prae¬
dictas munitiones illaesus transeas. Nam si eas
praeterieris tantum, non autem transieris, hortum
tibi ingredi, nunquam licebit. Ac ego quidem
cum auiditate magna & desiderio horti tenerer,
videremque me flammas absque periculo transi¬
re non posse, nolui tamen prius abire quam expe¬
ctarem si quis forte veniret, qui transitus ratio¬
nem monstraret, aut si sorte ignis ardor imminue¬
retur. Et tunc quidem post me nemo aduenit,
& iam iam hyemis finis erat pro foribus: ecce au¬
tem interea subito magnus motus factus est illius
turris, flammaque diminui cepit, quae non multo
post extincta est, & turris & propugnacula quasi
absorpta sunt, quod vbi factum est, statim eadem
illa hora qua turris steterat, ad hortum accurri,
nonnihil attonitus ex his quae contigisse videram.
Atque ego quidem cum prope hortum accessis¬
sem,