PHILOSOPHORVM.
Beya
quae
est
puella
fulgida,
suauis
et
tenera.
Ga¬
bricus
est
masculus
et
Beya
foemina,
quae
ipsi
dat
omne
quod
ex
ipsa
est.
O
natura
benedicta,
&
benedicta
est
tua
ope¬
ratio,
quia
de
imperfecto
facis
perfectum.
Idcir¬
co
non
assumas
ipsam
naturam
nisi
puram,
mundam
crudam,
amoenam,
terream
et
rectam.
Si
vero
se¬
cus
feceris
non
proderit
quicquam.
Vide
quod
nil
contrarium
intret
cum
lapide
nostro,
nisi
ipsum
solum
pone.
Coniunge
ergo
seruum
nostrum
so¬
rori
suae
odoriferę
&
inter
se
filium
gignent,
qui
non
assimilabitur
parentibus.
Et
quamuis
Ga¬
bricus
fit
charior
Beyę,
tamen
non
fit
generatio
sine
gabrico.
Gabrici
enim
cum
Beva
concubium
protinus
mortuum
est.
Nam
Beya
ascendit
super
Gabricum,
&
includit
eum
in
suo
vtero,
quod
nil
penitus
videri
potest
de
eo.
Tantoque
amore
amplexata
est
Gabricum,
quod
ipsum
totum
in
sui
naturam
concepit,
&
in
partes
indiuisibiles
di¬
uisit.
Vnde
Masculinus
ait:
Versus.
"Quę
quasi
lac
fuerat
conceptio
sanguinem
mutat,
Pallida
nigrescunt,
rubea
diffusa
litescunt,
Candida
mulier,
si
rubeo
sit
nupta
marito,
Mox
complexantur
complexaque
copulantur.
Per
se
soluuntur,
per
se
quoque
conficiuntur,
Vt
qui
duo
fuerant,
vnu
quasi
corpore
fiant."