35
Et
dissoluatur,
vt
limpida
conficiatur;
Et
desiccetur:
&
nouies
hoc
iteretur.
Certe
sui
diuam
trahit
ad
se
fontis
oliuam;
Cernitur
vt
durum
magnes
sublambere
ferrum.
Sed
fons
exanguem
stillans
cum
soluitur
anguem,
Ignis
sub
fimo
surgat,
ne
siccèt
ab
imo:
Nam
mors
tolletur
viuo
si
fonte
lauetur,
Qui
stillans
reparat,
nutrit,
gratißime
purgat,
Abluit,
emendat,
renouat,
rigat,
vnit,
inundat,
Germinat,
&
flores
tellus
quoque
spirat
odores.
Ergo
sibi
deditur
cibus,
&
potu
satietur,
Flumine
mergatur,
patienter
conficiatur;
Et
cum
siccatur
viuo
potu
satietur.
Dum
satur
ad
plenum
fiet,
candore
serenum.
Sic
erit
assandus
alternatimque
rigandus,
Vsque
sui
diuam
sorbendo
siccet
oliuam:
Sic
infundatur
quod
ipsa
tota
bibatur
Et
desiccetur,
totum
cinis
efficietur.
Tunc
Veneris
vena
candentis
fontis
amaena
Foris
adhuc
plena
fiat
sub
Sole
serena:
Ignis
marcescat,
vt
candida
tota
nitescat:
Dulciter
increscat,
donec
siccata
quiescat,
Accensus
ignis,
comburit
fortior
ignis.
Ignem
si
spernii
non
ad
sublimia
tendit.
Si
videas
fumum
paulatim
tendere
sursum,
Tunc
superadde
rogum,
facies
descendere
rursum.
Cocturae
rerum
tria
sunt
septena
dierum.
Iungitur
his
verum
contraria
vis
specierum.
Sic
dissoluuntur
species,
sic
conficiuntur,
Et
sic
accedunt,
neque
associata
recedunt:
Sic
fit
summa
rei
congestio
materiei,
Et
res
certa
spei
venit
&
candor
seriei.
Si
manet,