AD
ERASTVM.
359
destiarum,
quippe
quibus
&
respectus
&
om¬
nis
debetur
honor
in
hoc
mundo,
propter
eum
à
quo
sunt
nobis
instituti,
Deum
videlicet.
Audi¬
re
volunt
vtique
acintelligere,
necimmeritò,
num
ita
se
res
habeat,
vt
ad
ipsos
delata
est.
Quid¬
nam
existimas
tuis
scriptis
per
eiusmodi
insti¬
gationes
accessisse
fidei?
Certè
nihil
aliud
prae¬
ter
idipsum,
quod
ab
eorum
lectoribus
audi¬
tur
indies.
Cauere
(inquiunt)
ac
impedire
hoc
ipso
voluit,
ne
fortè
quis
deprehendens
errores
suos,
reprehendere
etsi
possit,
audeat,
vel
in
lu¬
cem
dare
valeat:
quo
strategemate
censuram
studuit
euadere
cautiùs
quàm
pati,
ac
ad
hunc
modum
censor
omnium
esse
sine
contradictio¬
ne.
Haec
sunt
quae
tua
conuitia
meruerunt
au¬
dire:
nec
mirum
sanè
quòd
centenariam
ex
eis
vsuram
non
feceris.
Si
modestè
rem
fuisses
ag¬
gressus,
maiorem
tibi
fidem
adhibuissent
illi,
qui
de
perscrutanda
veritate
minùs
sunt
anxij.
Re¬
liqui
tamen
fieri
cuperent
certiores,
vtrum
ea
omnia
quae
scripsit
Paracelsus
blasphemiae
sint
in
Deum,
vt
nondum
ipsemet
certus,
asserere
audes,
&
iudicare.
Proinde
tecum
examinare
hu
ius
viri
scripta
non
recuso
(si
tamen
aliquen
tuo
consortio
dignaberis,
qui
alioquin
neminem
non
spernere
videris,
qui
tuis
tuorumque
pla¬
citis
infidelium
non
assentitur)
quo
tandem
videat
mundus
ac
intelligat,
quid
inter
Para¬
celsum
&
suos
inimicos
iudicandum
sit.
Pro¬
Z
5
fectò