AD
ERASTVM
361
quod
docet,
neminem
acceptum
à
sua
patria.
Quo
factum,
vt
existiment
te
quaesiuisse
com¬
modam
occasionem
hominem
pium,
since¬
rum
Philosophum
atque
Medicum,
non
lar¬
uatum,
neque
hypocritam,
reddendi
quibusuis
hominibus
odiosum,
hac
ratione
tantùm,
quia
nullis
scholarum,
praesertim
infidelium,
auto¬
ritatibus
vti
voluerit,
in
istorum
hominum
confutandis
erroribus,
nec
nisi
Scripturae
sacrae
elogijs.
Hanc
tui
censuram
primùm
colligunt
ex
tuis
verbis
ab
initio
mox
editis
in
prima
parte,
De
noua
Medicina:
Confutabit
(inquis)
simul
&
harum
rerum
declaratio
Paracelsum
ipsiusque
discipulos
contendentes,
ideo
non
esse
praedictos
autho¬
res
legendos
(infideles
putas)
quia
Gentiles
fuerint,
&
à
pietate
aliena
scripserint.
Quippe
si
ostensum
sue¬
rit,
Paracelsum
quoque
&
impijßimè
scripsisse,
nemo
nos
accusare
porrò
poterit,
quòd
huius
scripta
illorum
mo¬
nimentis
non
praeferamus.
Notentur
haec
verba
solùm
quibus
vteris
(Con¬
futabit
declaratio:
item,
Si
ostensum
fuerit,
ex
ea
pu¬
ta)
Ecquis
non
percipit
hoc
tuum
argumentum
ex
proprijs
verbis
tuis
ad
hunc
modum
esse
fa¬
brefactum?
Si
valeam
Paracelsi
scripta
meis
qui¬
busuis
declarationibus,
quocunque
iure
vel
iniuria,
perperam
&
falsò,
vel
sophistico
modo
in
sinistram
partem
à
dextra
contorquere,
per¬
uersisque
traductionibus
ac
mutilatis,
facile
fue¬
rit
exteris
nationib.
ostensum,
Germanis
etiam,
Para¬