130
[sic]
DE
QVINTA
CHYM.
ESSENTIA.
purissimum
ab
aurificibus
saepissimè
etiam
adurenti
igne
liquetur,
idem
semper
rema¬
nebit,
&
in
quantitate,
&
in
pondere,
quod
arguit
nihil
quo
ad
eius
substantiam
fuisse
diminutum.
De
margaritis,
&
lapidibus
preciosis
idem
dicimus,
quòd
scilicet
ex
aquea
eorum
sub¬
stantia
non
possit
elici
Quinta
Essentia,
sed
alia
quidem
rationè.
Cum
enim
substantia
constent
siccissima,
secumque
habeant
aqueam
humiditatem,
qua
uniuntur,
absurdum
est
dicere,
quod
haec
sufficiant
pro
generatio¬
ne
Quintae
essentię,
ergo,
si
modò
ex
horum
corruptione
fieri
dicant
hanc
Quintam
Es¬
sentiam,
nullum
dubium
est,
quòd
haec
cor¬
rumpenda
tanquam
ex
elementis
compo¬
sita,
prius
in
elementa
resoluantur,
ut
ex
hic
postea
fiat
Quinta
Essentia.
Et
si
sic,
sequitur
quòd
Quinta
Essentia
generabitur
ex
ele¬
mentis,
hoc
aute
contrariatur
naturę
Quin¬
tae
Essentiae
tanquam
rei
separatę
ab
elemen¬
tis.
Vlterius,
si
haec
corrumpantur,
necessa¬
rio
corrumpuntur
etiam
omnes
eorum
qua¬
litates
&
potentiae,
&
per
consequens
ea
etiam
prima
qualitas,
potentia,
&
substan¬
tia
ex
qua
resultat
Quinta
Essentia,
ergo
non
ex
horum
corruptione
potest
fieri
Quinta
Essentia.
Praeterea
si
datur
haec
Quinta
Es¬
sentia,