DE
DESTILLAT.
SECTIO
II.
107
mè,
quòd,
inquit,
ex
plurimis
qualitatibus,
ut
explicat
Oribasius,
seu
uti
scribit
Paulus,
ha¬
litib.
congregata
est,
atque
permixta,
cuiusmodi
non
est
aqua
destillatione
excepta:
rapit
.n.
sol,
non
solùm
ab
aquis
stagnantibus,
sed
etiam
ex
ipso
mari,
&
ex
omnibus;
in
quibus
aliquid
humoris
inest:
inest
autem
in
omnibus
rebus.
Quamobrem
opus
habent
aquę
pluuię,
quen¬
admodum
inquit
ibidem
Hippocrates,
ut
de¬
coquantur,
ac
excolentur;
alioqui
raucedinem,
&
uocis
grauitatem,
plurimaque
afferunt
in¬
commoda;
quae
licet
Oribasius
ex
Galeno,
ac¬
cidere
ijs
dicat,
qui
aquam
pluuiam
potant,
dum
putrescere
incipit;
id
tamen
non
esse
ad
mentem
Hippocratis,
facilè,
qui
legerit
di¬
ligenter,
intelliget;
neque
usquam
reperi
di¬
xisse
Hippocratem,
eam
esse
aquam
opti¬
mam,
quae
facilè
putrescit,
tametsi
id
Oriba¬
sius
ex
Hippocratis
quibusdam
dictis
conie¬
cerit;
antea
enim
quam
aquae
pluuiae
excoquan¬
tur,
non
eas
simpliciter
optimas
scripsit
Hip¬
pocrates,
sed
hae
quidem,
inquit,
aquae
opti¬
mae
sunt
secundum
hanc
rationem,
uerum
o¬
pus
habent,
ut
decoquantur,
&
excolentur:
Tuncque
ubi
coctae
sunt,
uerùm
est,
quod
de
Diacodion
scribens,
dicit
Galenus
7.
de
compos.
med.
sec.
loc.
aquam
pluuiam
eo
medicamento
conficiendo,
addi;
quò
mi¬
nus
sit
obnoxium
pharmacum
putredini.
Neque
uerò
asserendum
est,
hoc
de
ijs
tantùm
aquis