136
SEPTIMVS.
accipere
oportet,
&
vbi
multum
satis
comedit
non
affligi.
Aluum
verò
ad
medicamenta
qui¬
dem
celerem
habere,
reliquo
autem
tempore
egerere
recrementum
molle
efformatum.
vri¬
nam
autem
apparere
conuenit
pro
studiorum
ratione,
&
vinorum
mutatione
transeunte.
Ac
optimum
quidem
est
hominem
per
omnia
ita
dispositum
esse,
&
sic
securissimè
sanus
fieri
po¬
test.
sin
minùs,
plurima
ex
his
habeat,
&
spes
erit
vt
superstes
euadat.
Qui
verò
nihil
horum
ha¬
buerit,
sed
contraria:
eum
desperatum
esse
sci¬
to.
2.
prorrh.
Si
etiam
hydrope
dissecto
pus
li¬
namento
adhaeserit
quinto
die,
plerumque
eua¬
dunt.
sin
minùs,
tussi
sitique
superueniente,
moriuntur.
2.
dem.
90.
Qui
autem
pauca
eorum
signorum
ha¬
buerit,
quę
bona
esse
dixi,
huic
exigua
spes
restat.
verùm
fallunt
hydropes
ipsos
aegrotos,
faciuntque
vt
ipsi
à
medicis
discedant,
&
pereant.
ibid.
71.
Fiunt
omnes
hydropes
cito
difficiles,
&
omnes
citò
augentur.
ibid.
92.
Quamuis
hydropes
iuxta
vmbilicum
vel
retrò
iuxta
lumbos
facta
sectione
euacuantur,
effugiunt
tamen
&
hinc
pauci.
lib.
aff.
hydropi¬
corum
verò
vlcera
aegrè
curantur.
6.
aph.
93.
Qui
excrementa
caprini
stercoris
similia
egerunt,
cum
eliquidatione
mucosa,
&
vrina
non
bona,
&
retenta
laepe,
&
distentionibus
circa
prae¬
cordia,
num
in
anasarcam
incidunt?
Coac.
praen.
94.
In
anasarca
incipiente
alui
profluuiu
aquo¬
sum
oriens,
eitra
cruditatem,
motbum
soluit.
ibid.
K
iiij
Anasarca
&
leuco¬
phlegma¬
tia.