DE
QUINTA
CHYM.
ESSENTIA.
139
ulla
ratione
cognosci,
nisi
ex
corruptione
sedimenti,
ita
quodlibet
metallum,
quod
aderit,
uertatur
in
proprium
excremetum,
&
ex
proprio
postea
excremento
cognosce¬
tis
hoc,
uel
illud
metallum
adesse,
&
hoc
modo
cognoscitur
ferrum,
argentum,
au¬
rum,
chrysocolla,
aes,
&
similia.
Ex
quo
ui¬
detur
innuere,
aurum
quoque
excremen¬
tum
suum
habere.
Alio
uerò
loco
assumit
axioma
chymistarum
contra
ipsos
pro
con¬
futatione
eorum
opinionis
asserentis
mate¬
riam
metallorum
esse
argentum
uiuum,
&
sulphur.
Inquit
enim
quod
omne
compo¬
situm
potest
dissolui
in
sua
componentia,
si
igitur
metalla
constarent
ex
argento
uiuo,
&
sulphure,
sequeretur
quod
possent
resol¬
ui
in
argentum
uiuum
&
sulphur.
Sed
hoc
nunquam
contingit,
ut
ipse
asserit.
Ergo
ex
ijs
non
constant
metalla,
&
ipse
dicit
se
ex¬
pertum
fuisse
cum
quodam
chymista,
qui
tentabat,
ipse
autem
nihil
uidit
praeter
fu¬
mos,
uapores,
&
liquores
quosdam,
&
quod
aurei
nummi
in
fumum
abierunt.
Subiun¬
git
postea,
quod
ex
hoc
tanquam
uerissimo
principio,
&
chymistarum
euangelio
con¬
stat
materiam
metallorum
non
esse
argen¬
tum
uiuum
&
sulphur,
quia
metalla
in
ea
non
resoluuntur,
nescio
quo
pacto
excipiat
aurum,