138
DE
QVINTA
CHYM.
ESSENTIA.
dissolui
separarique
possunt.
Et
re
uera
ita
est
inquit,
nam
in
aliquibus
non
potest
fieri
dis¬
solutio,
ut
in
auro:
nullus
enim
unquam,
quod
ego
sciam,
potuit
aurum
dissoluere,
&
separare
partes
terreas
ab
aqueis
adinui¬
cem,
in
alijs
quidem
metallis
fit
aliqua
dis¬
solutio,
sed
uix,
&
in
aliquibus
facilius,
&
in
aliquibus
difficilius,
&
alio
loco
inquit,
quòd
humidum
in
metallis
difficillimè
dis¬
sipatur,
&
aliqua
sunt
in
quibus
non
potest
resolui,
ut
aurum:
nondum
repertus
est
e¬
nim
aliquis
modus,
quo
possit
humidum
in
auro
existens
dissolui
&
absumi.
Haec
sunt
uerba
Faloppij,
quae
ut
mihi
uidentur
potius
opinionem
tradunt,
quàm
rationem.
Ex
dictis
his
Faloppij,
patet
ipsum
non
au¬
sum
fuisse
asserere
&
rationibus,
&
argu¬
mentis
Peripateticis
affirmare
non
dari
au¬
ri
separationem,
licet
&
rationibus
Peripa¬
teticis
uideatur
inferre
maximam
adesse
dif¬
ficultatem
ob
perfectam
miscellam
humidi
cum
sicco,
nihilominus
alio
etiam
in
loco
uidetur
quodammodo,
quod
ex
eius
dictis
aliud
inferre
possit.
Cùm
enim
ostendit,
quo
pacto
possumus
per
sublimationem
di¬
gnoscere,
quae
nam
metalla
sint
permixta,
seu
confusa
aquis
thermalibus,
haec
uerba
in
medium
profert.
Metalla
non
possunt
ulla