144
DE
QVINTA
CHYM.
ESSENTIA.
traneo,
nam
in
idem
incidimus,
nam
ratio¬
ne
prauae
concoctionis,
non
perfecta
est
i¬
psa
miscella,
ex
quo
sequeretur,
quòd
in
a¬
liquo
auro
ratione
mixtionis
imperfectè
fieri
posset
separatio:
Ad
testimonium,
quod
afferunt
de
aurificibus,
quod
&
si
au¬
rum
millies
elixatum
uel
assatum,
idem
semper
remanet
in
quantitate
&
in
ponde¬
re,
nihilominus
hoc
non
undiquaque
esse
uerum
affirmamus.
Nam
ex
authoritate
Hieronymi
Cardani
dicimus,
uerba
eius
proferendo.
lib.
6.
de
subtilitate,
ubi
inquit,
quòd
aurum
ignibus
minimè
cedat,
nisi
ue¬
nenis
iungatur;
per
se
enim
si
maneat,
uel
cùm
plumbo,
etiam
diebus
uiginti
in
igne
liquatur,
non
minuitur
tanta
parte,
ut
sen¬
sui
sit
manifesta,
quippe
nihil
minui
ipsum
dicere
non
ausim.
Haec
sunt
uerba
ipsius
Cardani,
ex
quibus
colligi
potest,
quod
au¬
rum
alteri
rei
permixtum
uincatur
ab
igne
&
quod
ex
eo
solo
etiam
aliquid
euapore¬
tur,
ideo
aurificibus
tanquam
artis
chymi¬
cae
ignaris,
&
expertis
tantum
in
his,
quae
ad
fusionem
&
colliquationem
attinent,
non
autem
ad
separationem,
non
est
fides
adhi¬
benda.
Et
uerba
Arist.
ubi
asserit
aurum
non
igniri,
potius
inferunt
difficultatem
maxi¬
mam,
uel
minimarum
partium
ignitionem,
quàm