134
HIERONYMI
RVBEI
statim
destillauit,
parùm
oleat,
ac
ferè
nihil;
multum
autem
ac
suauissimè,
ubi
Solis
radijs
ac
calore,
cocta,
ut
ita
dicam,
fuerit;
&
omni
prorsus
fumo,
qui
est,
ut
dicit
Aristot.
sect.
12.
probl.
4.
uapor
aqueus,
purgata,
significat
non
omnem
statim
humiditatem
aqueam,
unica
de¬
stillatione
exhauriri;
odor
enim
à
siccitate
pro¬
priè
efficitur.
Neque
uerò
nobis
repugnat,
quòd
rosa
ipsa
cu
est
adhuc
in
roseto,
maximè
odo¬
rata
percipitur,
cum
tamen
nihil
ab
ipsa
humo¬
ris
eductum
sit,
cuius
tamen
aliquid,
etiam
in
prima
destillatione,
amisisse,
necessariò
faten¬
dum
est;
quin
matutino
tempore,
cum
multum
adhuc
humiditatis,
in
rosa
est,
suauiore
ipsa,
ac
magis
acutum
odorem
spirat;
sic
ut
humi¬
ditas
acuere
odorem,
non
extinguere
uidea¬
tur.
Non
haec
inquam,
uobis
repugnant;
quod
enim
ad
postremum
hoc
spectat,
per
antipe¬
ristasin
fit;
ipseque
Plinius
lib.
21.
cap.
4.
scribit,
rosam
locis
siccis,
quàm
humidis,
omne
esse
odoratiorem.
Primum
autem
ex
eo
tollitur,
quòd
terreae
partes
ac
sicciores,
quae,
stillante
hu¬
more,
in
fundo
uasis
remanent,
in
rosa
ipsa
uirente,
ac
florente
habentur;
gignitur
autem
odor,
ut
Philosophi
asserunt,
ex
sapido
sicco,
existente
in
aqua
uel
aëre,
quatenus
ab
humi¬
ditate,
quae
in
illis
corporibus
inest,
siccitas
sapida,
quam
aliqui
terream
appellant,
ablui¬
tur,
&
quasi
inundatur:
Quò
fit;
ut
etiam
in
stil¬
latitio
hoc
humore
seruetur;
qui
ueluti
ma¬
teria