OCTAVVS.
170
femoris
&
tibiae
minutionem
parit.
si
verò
intrò,
valgiores
fiunt,
cum
externarum
partium
im¬
minutione.
si
verò
extrà,
magis
vari
ac
detorti,
minùs
autem
claudi.
ibidem.
137.
Quibus
dum
in
vtero
sunt
crus
fuerit
extrà
luxatum,
aut
dum
adhuc
augescunt,
aut
etiam
prae
morbo,
plurima
hi
diligentia
opus
habent.
si
enim
neglecti
fuerint
dum
infantes
sunt,
inutile
penitùs
&
languidum
euadit
crus,
&
carnes
totius
corporis
magis
minuuntur:
minùs
autem
multò
his
minuuntur,
quàm
qui¬
bus
intrò
excidit.
ibid.
138.
Tibiae
ossa
post
luxationem
rectè
cura¬
ta,
in
40.
diebus
corrobotantur.
defract.
139.
Quibus
tibiae
ossibus
luxatis
ac
vlcere
su¬
perinducto,
articuli
pedum
omnino
eminent,
siue
intrà
vergant,
siue
extrà:
tales
non
repone¬
te
melius
est.
certò
enim
morietur
homo.
ibid.
140.
Os
pedis
luxatum,
eadem
die,
aut
postri¬
die,
aut
tertio
ad
summum
die
reponi
debet.
quarto
enim
recrudescere
solet.
post
decem
ve¬
rò
dies
repositum,
vix
continetur.
ibid.
141.
Quibus
facto
saltu
è
supernis,
calcane¬
innitentes
se
ita
firmarunt,
vt
ossa
disparata
sint,
&
venae
humores
effuderint,
&
nerui
con¬
tusi
sint:
si
grauiter
haec
acciderint,
periculum
est,
ne
corruptione
accedente
per
omnem
vi¬
tam
affligantur.
ibid.
142.
Quibus
pes
solus
excesserit,
aut
cum
ap¬