NONVS.
190
sed
&
ipsi
vteri
naturas
quasdam
abditas
&
taci¬
tas
&
proprias
obtinent,
quibus
abortum
faci¬
unt.
Nempe
cùm
sint
natura
flatuosi;
densi,
maiores
vel
minores
aequo.
&
si
quoque
in
vte¬
ro
habens
ventrem
aut
lumbos
doleat,
periculum
est,
ne
pelliculis,
quae
ipsum
continent,
disruptis,
abortiat.
Sunt
etiam
quae
foetus
corrumpunt,
si
acre
quid
aut
amarum
edant,
aut
biberint,
prae¬
ter
consuetudinem
dum
adhuc
paruus
intus
est
foetus,
qui
si
iam
tenellus
aliquid
praeter
morem
patiatur,
expirat,
&
si
acre
quid
aut
amarum
su¬
git,
necesse
est
illi
turbari
ventrem,
dum
adhuc
paruulus
est.
percipiunt
enim
&
concitantur,
fluxione
è
ventre
secedente,
ipsi
vteri.
Praeterea
si
praegnans
nimis
laborauerit,
vel
ventrem
nimis
habeat
distentum
conclusumque,
etiam
sic
cor¬
rumpitur
foetus
à
labore
calfactus,
&
à
ventre
pressus.
plerique
dum
parui
sunt,
debiles
sunt:
quidam
verò
etiam
magni
corrumpuntur.
Si
etiam
icterus
praegnanti
acciderit
cum
doloribus
fortibus,
&
vrina
acris,
&
purgatio
superuenerit
biliosa,
planè
timendum
foetum
debilem
fore,
&
abortum
praesagit.
1.
de
m.
m.
101.
Praeterea
si
acetabula
pituita
repleantur,
foetum
vbi
fortior
factus
fuerit
corrumpit
vte¬
rus.
de
nat.
mul.
102.
Si
mulier
praegnans
valdè
pituitosa
fue¬
rit,
grauis
est
hic
morbus,
&
tam
mulieri
quàm
foetui
periculosus.
1.
de
m.
m.
103.
Quare
non
oportet
mirari
mulieres,
quod
inuitae
corrumpunt
foetum.
Nam
custo¬