AD
ERASTVM.
377
suam
ex
eò
duxerunt
originem,
non
qui¬
dem
vna
post
aliam;
sed
in
vna
creatione,
substantia,
materia,
forma,
essentia,
natura,
&
inclinatio
datae
sunt.
Manifestò
liquet
Paracelsum
hoc
loco
de
re¬
bus
corruptibilibus
facere
mentionem,
eisque
creatis
&
conclusis,
siue
comprehensis
in
suo
principio,
&
intra
ęthera,
quas
etiam
creatas
o¬
mnes
priùs
docet,
ex
vnica
materia
prodijsse,
&
non
quamlibet
ex
peculiari,
sed
omnibus
communi:
quandoquidem
quod
ab
vno
&
per
vnum
creatum
est
omne,
vnum
principium
&
non
plura
habuisse
oportuit,
sicuti
non
plures,
sed
vnicus
tantùm
est
creator
omnium,
in
vno,
per
vnum
aeternum
verbum,
&
non
per
plura.
Quur
dicis
igitur
Eraste
Paracelsum
asseuerare,
res
omnes
contentas
in
mysterio
magno
latuis¬
se,
&
per
separationem
tantùm
emersisse,
non
per
creationem,
cùm
tame
hoc
loco,
ac
alijs
v¬
bique
doceat
omnia
creata
in
essentia
corru¬
ptibili,
vnicum
habuisse
principium,
in
quo
con¬
clusa
fuerunt,
&
intra
aethera
comprehensa,
ex
quo
vno
prodierunt,
&
non
ex
pluribus?
Hoc
vnicum
vocauit
mysterium
magnum,
de
sepa¬
ratione
omnino
nihil
proferens.
Prodijsse
dicit,
non
addens
id
quod
tu
fingis
per
separationem,
&
non
percreationem,
etc.
Vide