AD
ERASTVM.
417
ris
sententiam.
Ipse
tu
fateris,
Germanica
iam
edita
scripta
ipsius
vix
à
Germanis
intelligi,
quod
intricata
sint,
ac
videantur
sibimet
va¬
rijs
locis
repugnare.
Vnde
putas
id
contigis¬
se
alio
quàm
antea
diximus?
Germanus
e¬
nim
fuit,
paucissimis
etiam
à
tua
patria
Hel¬
uetia
miliaribus
(quae
vtrique
vestrum
com¬
munis
est)
natus,
vt
eius,
tuamque
mater¬
nam
linguam
non
intelligere
nequeas.
Si
quid
igitur
malitiosè
(vt
ais)
ab
eo
proditum
sit,
modestè
precor
corrige,
singulà
non
in
pe¬
iorem,
sed
potiùs,
vt
honum
virum
decet,
in
meliorem
partem
interpretatus.
Verùm
vbi
maximè
dolet
vlcus,
videre
potest
omnis
me¬
dicus
expertus.
Malè
vos
habet,
viros
contem¬
ptos
corrigere
doctorum
infidelium
pompo¬
sos,
ac
ambitiosos
errores,
quo
fit
vt
correctores,
appelletis,
&
nomine
doctorum
eos
minimè
dignos
existimetis,
etsi
bullata
diplomata,
nonnunquam
suo
tempore
aliqui
circuntule¬
runt
academica,
quae
postmodum
vt
friuola
quaedam
arma,
ne
peius
dicam,
&
lacerarunt
&
abiecerunt,
alij
ne
obolo
quidem
emisse
vo¬
luerunt.
Ignoras
quaeso
Dei
donum
apud
idiotas
existimatos,
piscatores
&
plebeios
homines,
moram
facere
voluisse,
non
autem
apud
Scri¬
bas
&
Pharisęos
scholarum
doctores,
in
quibus
nulla
veritas
docebatur?
In
illo
tempore
si
dicas,
factum
fuisse,
respondebitur,
non
mutari
Deum
d
2
vllo