AD
ERASTVM.
419
lis,
vel
hominibus
facta,
non
est
praeter
blasphe¬
miam
detestanda:
si
verò
pro
humana
traditio¬
ne
definiatur,
cum
reprobis
Iudaeis,
quis
igno¬
rat
esse
figmentum
simile
Talmudicis
fabulis?
Cherubin
autem
ante
Paradysum,
si
puer,
cui
filius?
vel
quae
fuit
mater
eius?
si
famulus,
quis
dominus
ei
fuit
alius
quàm
Deus?
quas
habuit
alias
Altissimus
tunc
temporis
creaturas,
prae¬
terquam
angelos,
&
hominem
vnum,
in
ma¬
sculum
vnum,
&
foeminam
vnam
diuisum
&
coniugatum,
qui
nondum
filios
procrearant?
Item
qui
os
omne,
linguam,
idiomata,
&
vsum
eorum
dedit,
carere
potest
vel
ijs
quae
fecit,
vel
indigere,
quoties
volet
istorum
facultatem
&
potentias,
quas
dedit
ipsis,
exprimere?
Non
imi¬
tatur
etiam
Deus
hominum
mores,
neque
lo¬
quendi
formulas,
à
quibus
nihildiscit.
Quare
hoc
loco,
distinctionem
trium
in
vnitate
perso¬
narum,
potiùs
non
venerabimur
cum
modè¬
sta
pietate,
quàm
petulanter
&
cum
arrogantia
nos
efferamus?
Christus
ait,
Ego
&
pater
vnum
sumus,
item,
Faciemus
apud
eum
mansionem,
etc.
Sacrosanctae
Trinitatis
etiamnum
extant
apertissima
veteris
Testamenti,
pio
Christiano
cuiuis
testimonia,
per
Genesin:
Creauit
enim
Deus
pater
coelum
&
terram,
&c.
Spiritus
do¬
mini
ferebatur
superaquas.
Et,
Semen
mulie¬
ris
(aeterno
Verbo
videlicet
vnitum)
conteret
caput
serpentis,
&
alia
quae
adferre
liceret
ex
d
3
alijs