420
ADMONITIO
alijs
Prophetis.
Reprehensionem
hanc
ferre
nequiens,
dolosè
minari
coepit
his
verbis:
Ni
meliùs
(inquit)
de
Medicina,
quàm
de
Theo¬
logia
sentias,
deridendum
te
hominibus
exhi¬
bebis.
Ab
eo
tempore
commodam
occasionem
quaesiuit,
id
quod
ad
iniuriam
idioticè
nimiùm
interpretabatur,
vindicandi,
quam
postea
nactus,
in
clandestinas
conuertit
insidias,
ac
tales,
quales
aliquando,
non
sine
maximo
sui
dedecore,
pa¬
làm
publicè
detegendas
reseruare
statui.
Non
honestiùs
alter
quidam
etiam
Gallus,
&
Pa¬
risiensis,
nomine
loannes
Gohorreus,
mecum
egit
scriptis
in
publicum
editis,
ac
De
scho¬
lijs
in
quatuor
de
vita
longa
Paracelsi
libros,
inscriptis.
Sub
larua
hac,
Leonis
Suauij
videli¬
cet
I.
G.
P.
tanquam
insidiator,
etsi
magnus
do¬
ctor
Medicinae,
me
laedere
mendosis
inuectiuis
conabatur,
ac
mihi
notam
infamiae
(si
potuisset)
inurere.
Verùm
quàm
feliciter
ei
negotium
hoc
cesserit,
ex
Apologia
mea,
proprijs
eius
inuecti¬
tijs
scriptis
denuo
cusis
appensa,
quiuis
legere
poterit.
Nec
satis
ea
castigatus,
quin
à
pueris
e¬
tiam
coeno
per
plateas
obrueretur,
ob
enormes
in
hoc
suo
scripto
commissos
errores,
cùm
in
me
carpendo,
tùm
in
Paracelsum
interpretando,
cuius
menten
non
magis
est
assecutus,
quàm
coe¬
lum
contingere
manibus
potuisset.
Ad
fabulas,
&
Poëtarum
figmenta
Graecorum,
Paracelsum
relegans,
quos
tamen
non
minùs
quàm
ve¬
nenum