AD
ERASTVM.
427
statim
atque
fecerit,
semper
eis
obedire
cogetur
ad
om¬
nia
mandata.
Si
tandem
inobediens
fuerit,
aut
illos
ad
iram
commouerit,
vitam
vel
imminuunt,
vel
prorsum
adimunt,
contorto
etiam
quandoque
collo:
quod
quidem
of¬
ficium
diaboli
non
est,
simile
quid
efficere,
sed
potiùs
co¬
gitationes
prauas
suggerere,
quibus
homines
à
Dei
prae¬
cepto
retrahat:
qua
quidem
via
maximos
peccatores
efficit,
qui
sui
creatoris
Dei
penitus
obliuiscuntur,
ac
ne¬
gant,
&
postmodum
in
desperationem
adducit,
ne
ora¬
re
possint
ampliùs.
Quamuis
autem
illi
spiritus
elemen¬
tares
diabolo
sint
affines,
&
saepissimè
Dei
tortores,
etiam
carnifices
sint
vt
illi:
nihilominus
persaepe
homines
ad¬
monent
instantium
periculorum
vitae,
siue
dormiendum,
siue
vigilandum
inter,
à
maximis
periculis
tuentur,
&
nonnunquam
è
carceribus
aliquos
liberant,
ac
similia
dant
auxilia.
Similiter
capite
octauo
de
obsessis,
contra
ebrietatem
scribit
in
hunc
modum:
Petrus
Apostolus
tam
egregiè
nos
admonet
(inqui¬
ens)
Sobrij
estote,
&
vigilate,
nam
inimicus
vester
dia¬
bolus,
vt
leo
rugiens
circuit,
quaerens
quem
deuoret.
Fi¬
de
postmodum
concludit,
nos
diabolo
resistere
posse.
Priùs
itaque
verbum
de
sobrietate,
nos
intelligere
sic
vult
Apostolus
ac
si
loqueretur:
Cauete
ab
omnigenere
ventris
imple¬
tionis
&
ebrietatis.
Ebrietas
enim
est
fons
&
origo
ma¬
lorum
omnium,
&
vitiorum
quae
fiunt,
ac
adimplentur
ex
persuasione
diaboli,
per
ebrios.
Quamobrem
seruate
modum
in
cibo
&
potu,
ne
turbetur
cor
vestrum
&
ag¬
grauetur,
semper
enim
adest
diabolus,
quanquam
inui¬
sibilis: