426
ADMONITIO
herbam,
radicem,
lapidem,
etc.
per
Dei
nomen
coniura.
rem,
meritò
dici
posset,
me
nomen
eius
in
vanum
assume¬
re,
necnon
Deum
offendere,
nec
priùs
tamen.
Non
aliter
Sophistae
hoc
loco
me
reprehendunt,
quàm
Pharisaei
Chri¬
stum,
quia
in
sabbato
sanasset,
mandatum
effregisse
mentientes:
idipsum
de
Dauide,
quòd
panes
propositio¬
nis
famae
pressus
edisset,
iudicabunt,
etc.
Praeterea
ca¬
pitulo
quinto
de
Pygmęis
ait:
Dico
hos
esse
pollen¬
tes
intellectu
semihomines
in
elementis
quatuor
degen¬
tes,
qui
primis
naturae
temporibus,
falsò
pro
Dijs
habiti
sunt,
ac
adorati.
Hi
sunt
ipsi,
de
quibus
nos
Deus
omni¬
potens
admonet,
praecepto
suae
primae
tabulae
inhibens,
ne
habeamus
Deos
alienos
penes
ipsum,
neque
in
aquis
(Nymphas
intelligivult)
neque
in
terra
(Pygmaeos
aut
Sylphes
indicat)
Nam
zelotypus
Deus
est,
puniens
ini¬
quitates,
etc.
Haec
à
me
dicta
non
sunt,
quòd
velim
cui¬
piam
dare
consilium,
ad
illis
credendum,
vel
obediendum,
cùm
sese
manifestantes
hominibus,
obligationes
pro
mu¬
neribus
&
obsequijs,
offerunt
suo
more,
sed
quò
sciatur.
solùm,
ex
vero
fundamento,
quae
sit
inter
diabolos
&
se¬
mihomines
differentia.
Diabolus
enim
corpus
nullum
habet,
nisi
ex
elementis
quatuor
aliquod
sibi
faciat,
hoc
tamen
carnem
non
habebit
neque
sanguinem;
item
per¬
petuus
est,
&
infirmitatibus
finitae
mortis
non
subiectus,
ideò
non
moritur.
Pygmaei
tamen
ipsi
intereunt,
amboque
morti
perpetuae
subiecti
sunt,
vitaque
perpetua
priuati.
Quamobrem
omni
qui
sese
dedit
ipsis,
aut
praescripsit,
non
secus
ac
illis
euenit.
Prospiciat
igitur
quisque
sibi¬
metipsi,
quidnam
agat,
priusquam
se
praescribat,
nam
statim