16
PRAEFATIO.
deprompta
atque
desumpta
literis
mandauit.
Ac
nisi
ipsius
libri
reipsa
atque
sapientia
caeteris
multò
vtiliores
fructuosioresque
inuenti
essent:
Athenienses
profectò
eum
minimè
destructorem
omnium
errorum,
verumque
ad
ipsum
medicinae
fundamentum
ducem
appellassent.
Quam
ob
causam
Hebraei
quoque
ipsum
altérum
Raby
Moysem
vocat,
atque
adeò
Rabyno
suo
Moyse
multò
acu¬
tiùs
atque
subtilius
scripsisse
confitentur.
A
Pessulanis
denique
Germanus
Hippocrates,
nouusque
Aesculapius
appellatur.
Quamobrem
cùm
tantam
laudem
Germa¬
no
huic
Philosopho
atque
medico
tribui,
tantoque
vsui
scripta
eius
hominibus
esse
videamus,
charitate
qua¬
dam
adductus,
atque
impulsus
Germanicè
reddidi,
quò
vulgus
quoque
Latinae
linguae
ignarum
his
vti
fruique
possit.
Quod
ter
equidem
conatus
sum,
sed
frustrà
cer¬
torum
nimirum
quorundam
doctorum
odio
impedi¬
tus:
hic
denique
quartus
conatus
foelicem
sortitus
est
exitum.
Haec
tandem
scripta
à
Cyperino
Flaeno
in
Gal¬
licam,
à
Bebeo
Rando,
omnia
quoque
in
Graecam
lin¬
guam
conuersa
sunt:
vt
aliqua
ex
ijs
à
vulgo
vtilitas
percipi
posset.
Hoc
Theophrasto
licet
nostra
memoria
nullus
praestantior
extiterit,
quinetiam,
vt
Alexander
Perseus
in
quadam
epistola
testatur,
talis
nullus
vnquam
natus
sit:
tamen
minimè
eo
volente
atque
iubente
haec
ipsius
scripta
in
lucem
prodijsse
videntur:
quippe
quae
muro
inclusa
ipso
absente
serui
cuiusdam
indicio,
furto
surrepta
atque
sublata
sunt.
Quae
cùm
postea
in
meas,
Claonij
Neapolitani,
atque
Michaelis
Greiffsteiuenri
manus
peruenissent,
Latina
primò,
ea
nihil
planè
im¬
mutantes
imprimi,
postea
verò
in
quatuor
linguas
trans¬
16
PRAEFATIO.
deprompta
atque
desumpta
literis
mandauit.
Ac
nisi
ipsius
libri
reipsa
atque
sapientia
caeteris
multò
vtiliores
fructuosioresque
inuenti
essent:
Athenienses
profectò
eum
minimè
destructorem
omnium
errorum,
verumque
ad
ipsum
medicinae
fundamentum
ducem
appellassent.
Quam
ob
causam
Hebraei
quoque
ipsum
altérum
Raby
Moysem
vocat,
atque
adeò
Rabyno
suo
Moyse
multò
acu¬
tiùs
atque
subtilius
scripsisse
confitentur.
A
Pessulanis
denique
Germanus
Hippocrates,
nouusque
Aesculapius
appellatur.
Quamobrem
cùm
tantam
laudem
Germa¬
no
huic
Philosopho
atque
medico
tribui,
tantoque
vsui
scripta
eius
hominibus
esse
videamus,
charitate
qua¬
dam
adductus,
atque
impulsus
Germanicè
reddidi,
quò
vulgus
quoque
Latinae
linguae
ignarum
his
vti
fruique
possit.
Quod
ter
equidem
conatus
sum,
sed
frustrà
cer¬
torum
nimirum
quorundam
doctorum
odio
impedi¬
tus:
hic
denique
quartus
conatus
foelicem
sortitus
est
exitum.
Haec
tandem
scripta
à
Cyperino
Flaeno
in
Gal¬
licam,
à
Bebeo
Rando,
omnia
quoque
in
Graecam
lin¬
guam
conuersa
sunt:
vt
aliqua
ex
ijs
à
vulgo
vtilitas
percipi
posset.
Hoc
Theophrasto
licet
nostra
memoria
nullus
praestantior
extiterit,
quinetiam,
vt
Alexander
Perseus
in
quadam
epistola
testatur,
talis
nullus
vnquam
natus
sit:
tamen
minimè
eo
volente
atque
iubente
haec
ipsius
scripta
in
lucem
prodijsse
videntur:
quippe
quae
muro
inclusa
ipso
absente
serui
cuiusdam
indicio,
furto
surrepta
atque
sublata
sunt.
Quae
cùm
postea
in
meas,
Claonij
Neapolitani,
atque
Michaelis
Greiffsteiuenri
manus
peruenissent,
Latina
primò,
ea
nihil
planè
im¬
mutantes
imprimi,
postea
verò
in
quatuor
linguas
trans¬