213
ALCHIMIA LIBER.
7
semper interea meas preces ad Deum fundere
non sum oblitus, vt subuenire meis conatibus
dignaretur. Deinceps in quendam Praefectum
nostrae patriae pariter inuestigantem, incidi, qui
ex sale communi lapidem costruere conabatur,
hoc in aere dissoluens, & congelans ad Solem,
aliaque multa narratu prolixissima. In hoc ope¬
re praeterlapsus est sesquiannus cum alijs, inani
labore, quod in vera materia non operabamur.
Frustrà quaeritur in eo, in quo, quod quaesitum
est, non continetur, vt in Codice Turbae verita¬
tis legitur. Cùm ergo sal commune haudqua¬
quam habeat quod optabamus, quinquies atque
decies assumptum repetitionibus, nullam suae
naturalis proprietatis alterationem demonstra¬
re nobis voluit vnquam, quapropter ipsum reli¬
quimus vltrà non tentatum. Praeterea vidimus
alios in aqua fortissima dissoluentes argentum
optimum, cuprum, & alia metalla: item argen¬
tum viuum, quodque seorsim in peculiari vase,
ac eadem aqua, tandem eiusmodi solutiones om¬
nes, postea quàm duodecim integris mensibus
quieuissent, confundentes in vnicum vas: eam
permixtionem asserebant esse coniugium spiritus
& corporis. Vas eiusmodi super cineres calidos
continebant, vsque dum aquae tertia pars euapo¬
rasset, residuum exponebant Solis radijs, opinan¬
tes lapillos chrystallinos inde procreatum iri al¬
bos congelatos & liquabiles, ad albam ex albo, &
ex rubeo metallo rubeos, ad rubeam tincturam.
Ex viginti duabus phialis eiusmodi liquore se¬
miplenis, tres nobis dederunt. Expectauimus
omnes euentum generationis huiusmodi lapil¬