213
18
BERN. TREVISANI DE
perperam ad quatuor elementa: nam (vt ipsi lo¬
quuntur) ex istis constant omnia, quae creata
sunt, absque dubio: sed ista sunt materia prima
primae materiae, id est, ex elementis quatuor con¬
stant argentum viuum & sulphur, quae tandem
sunt prima materia metallorum. Etenim elemen¬
ta quatuor aequè sunt ad formationem asini, vel
bouis apta, ac ad metalla: primò namque fieri de¬
bent per naturam argentum viuum & sulphur,
quam esse queant metallorum materia prima. Exem¬
pli gratia, homo non componitur ex quatuor ele¬
mentis, existentibus adhuc in elementari natura
simplici, sed à natura transmutatis in naturam pri¬
mae hominis materiae. Haud secùs natura trans¬
mutans elementa quatuor in mercurium & sul¬
phur, tum primùm effecit metallorum primam:
nam quicquid vltrà fuerit in dictam operata ma¬
teriam, nihil aliud inde resultare poterit quam for¬
ma metallica. Verùm antea cùm adhuc essent ele-
menta, & non argentum viuum, neque sulphur,
natura potuisset ex eisdem elementis procreasse
bouem, herbam, hominem, aut quiduis aliud à
metallo differens. Ex pręcedentibus liquet aper¬
tissimè, quatuor elementa non esse metallorum
primam, sed argentum viuum & sulphur. Alio¬
qui iuxta sententiam illorum, sequeretur inde ho-
mines, & metalla, herbas, plantas, animalia bru¬
ta, in summa cuncta nil nisi rem vnam existere
fine differentia, quo nihil absurdiùs vnquam dici
potest. Item inde sequeretur, etiam ex metallis
homines generari posse, cùm isti pariter, vt illa,
constent ex elementis, & vltra quiduis ex quouis
fieri, necnon simile sibi simile non producere, non
esse