ALCHIMIA
LIBER.
19
esse
generationem,
neque
semina,
nullam
rerum
differentiam,
si
actu
omnia
essent
vna
substantia.
Vt
ad
primam
redeamus
materiam,
vtemur
exem¬
plo
hoc
videlicet,
semen
viri
per
se,
&
semen
per
se
mulieris,
non
sunt
prima
materia
foetus,
quo¬
niam
natura
potest
ex
eis
ad
hunc
modum
sepa¬
ratis,
aliud
quid
producere
monstrosum,
velut
substantiam
verminosam:
sed
ex
amborum
in
v¬
num
coniunctione,
vt
vnius
virtus
alterius
vir¬
tutem
in
se
recipiat,
&
amplectatur,
tum
demùm
natura
nihil
aliud
inde
producere
potest,
praeter
formam
infantis,
quòd
hic
sit
finis
illius
materię,
&
non
alius.
Natura
non
potest
itaque
aliam
intro¬
ducere
materiae
formam,
ea
sola,
ad
quam
finali¬
ter
est
inclinata,
dispositaque:
spermatica
igitur
vnio
duntaxat,
est
prima
materia
eius,
vel
eorum
à
quibus
semina
decisa,
vel
separata
fuerunt,
quę
nullam
aliam
formam
recipere
potest,
quàm
pro¬
priae
suae
speciei,
ad
quam
est
disposita.
De
dispo¬
sitione
ad
finem
rude
satis
hoc
sit
exemplum:
Si
quis
aliquò
festinet
iter,
priusquàm
eò
deuentum
sit,
multae
occurrunt
viae
huc
atque
illuc
deflecten¬
tes,
at
vbi
semel
in
rectam
gradum
direxerit,
per¬
seuerans
in
ea,
tandem
eò
perueniet,
quò
statue¬
rat
ire?
Ad
hunc
modum
singula
propriam
viam,
ac
materiam
habent,
per
quam
&
ex
qua
facta
sunt,
&
non
ex
omni
materia
quoduis,
neque
modo
quouis
perficitur.
Manifestum
est
vtique,
rem
om¬
nem
habere
sibi
similem
&
praecedentem,
ex
qua
producitur
naturaliter,
vt
inde
nihil
aliud
fieri
queat,
velut
in
equi
formationem,
requiritur
na¬
tura
quaepiam
equina
in
spermaticam
substan¬
tiam
transmutata,
ex
duabus
contrarijs
materijs
B
5