213
ALCHIMIA LIBER.
21
quouis animali nil nisi bruta bestia: natura nam¬
que in alio non emendatur, at solùm in sua na¬
tura. Idem à Io. Mechungo dicitur in suo testa¬
mento: Quaeuis arbor suum fructum producit,
vt pyrus pyra, poma pomus: pariter & metallo
generatur, atque multiplicatur metallum, & nul-
lo alio. Item Geber in Summa nonnullis locis
bene in hac sententiam scripsit, (quamquam in
plerisque suis libris ferè omnibus de studio sca¬
brosus totus & sophisticus) inquiens: Exactissi¬
me singula sumus experti suis, idque probatis ra¬
tionibus, nihil potuimus vnquam reperire per¬
manentis in igne, praeter viscosam humiditatem
solam, radicem omnium metallorum, reliquae
omnes humiditates ab ignè per euaporationem
facilè fugiunt, & per separationem vnius elementi
ab alio, velut aqua per ignem: pars vna in fumum
abit, alia in aquam, in terram alia manente in fun¬
do vasis: sic in omnibus, quoniam quae in homo¬
geneatione haud benè sunt vnita; minimo con¬
sumuntur igne, ac separantur à sua naturali com¬
positione. At humiditas viscosa, mercurius vide¬
licet, nunquam in eo consumitur, nec separatur
à sua terra, nec ab alio suo elemento: nam vel om¬
nia simul manent, vel simul abeunt, vt nihil om¬
ninò de pondere pereat. His verbis itaque Ge¬
ber concludit, ad hunc pretiosum lapidem nul¬
lo alio opus esse, quàm sola substantia mercurij
per artem optimè mundati, penetrantis, tingen¬
tis, stantis in praelio aduersus ignem, & in diuersa
separari se non permittentis, at semper in sola sua
mercuriositatis substantia constantissimè persi¬
stentis, tum demùm (inquit) coniungitur metal¬