20
BERN.
TREVISANI
DE
(sub
eadem
equina
specie
tamen)
vnitis:
item
ad
hominem
ipsa
natura
non
sumit
substantiam
e¬
quinam
principaliter:
habet
enim
vna
quaeque
substantia
proprium,
ac
principale
semen
ex
quo
fit,
ac
per
seipsam
in
ipso
multiplicatur,
&
per
a¬
liud
neque
alio
modo
quopiam.
Patet
ex
verbo
Dei,
cùm
creasset
hominem
virum
&
foeminam,
crescite
&
multiplicamini,
ex
vestramet
substan¬
tia,
videlicet
vobis
simili:
aliis
suis
creaturis
nam¬
que
dixerat
anteà,
Producat
vnumquodque
fru¬
ctum
suum
&
semen
in
seipso,
multiplicetur,
&c.
Si
ex
vno
generari
voluisset
vnumquodque
Deus,
non
tot
ac
tantas
fecisset
creaturas,
tamque
diuer¬
sas,
nec
opus
fuisset
coelo,
neque
luce,
sed
elemen¬
ta
quatuor
semper
vnum
&
idem
protulissent,
quod
absurdissimum
esset.
Proinde
ex
omnibus
fecit
omnis
generis
diuersa,
vt
vnumquodque
sibi
simile
generaret.
Nunquid
ante
diluuium
Domi¬
nus
Deus
dixit
Noe,
Sume
tecum
in
Arcam
ex
omnibus
animalibus
vnita
paria
masculum
&
foeminam,
vt
postea
quodque
multiplicetur
in
sua
specie,
&
non
aliter
fieri
videmus?
Patet
igitur
ex
praecedentibus
ad
vniuscuiusque
generationem,
opus
esse
sui
simili,
vt
ex
mandato
Dei,
diuersae
rerum
radices
ab
ipso
creatę
multiplicarentur
in
diuersa,
sub
propria
quodlibet
substantia.
Per
Philosophorum
autoritates
id
ipsum
probatur:
Scotus
enim
apertè
loquitur,
ex
argento
viuo
coa¬
gulato,
&
ex
argento
viuo
sulphureo,
primam
ma¬
teriam
fieri
metallorum
omnium.
Item
in
Tur¬
ba
quidam
Noscus
nomine,
Rex
Albaniae,
loqui¬
tur
ad
hunc
modum:
Ex
homine
aliud
nil
nisi
ho¬
mo
fit,
ex
volatili
nisi
volatile:
similiter
ex
bruto
quouis