213
ALCHIMIA LIBER.
23
eiusmodi separatione praecedente, quam si sine hac
statim in mercurialem substantiam adducta fuis¬
sent, materiamque proximam. Vt hoc refellam
tamquam erroneum & falsum, ex ista vana opi¬
nione sequeretur facilè superfluam esse naturam,
si spermata rerum arte fieri valeant, sic homo ge¬
neraretur absque homine solùm ex quatuor ele¬
mentis absque alia natura media, vel alteratione,
non aliter & principia fierent compositionum,
quod pugnat contra omnem rationem natura¬
lem. In hac arte siquidem natura produxit mate¬
riam, in qua postmodùm iuuatur arte. Sequere¬
tur etiam ex ea falsitate medicum arte sua, vel her¬
bis resuscitare posse mortuum, aut morientem ho¬
minem sanare, contra dictum Auicennę & Rasis.
Medicina solùm auxiliatur naturae, qua quidem
absente vel deficiente, nihil operari potest illa, vt
si proiiciatur in corpus mortuum laxatiua, non
purgat, quia per naturam non recipitur actio.
Quod Hypocrates in Aphorisimis & principijs
naturalibus, diuinus magis quàm humanus, ac
velut spiritus corpore carens, testatur, inquiens:
Ars praesupponit rem aliquam à natura sola crea¬
tam, in qua praestat auxilium ipsi naturae, & haec
arti. Proinde constat artem indigere imateria, quę
sit à natura creata, & non ab arte, à qua si esset,
quid opus natura foret in eis, quae non est opera¬
ta, cùm de suo nihil adsit? sola ars perficere pos¬
set absque alia re extranea, & praeter naturam. Pa¬
ter multis irrefragabilibus testimonijs, & euiden-
tissimis, naturam ex seipsa procreare naturas sper¬
maticas, ac praeparare: tandem ars per coniun¬
ctionem in eis operatur, ad finem tendens, in