24
BERN.
TREVISANI
DE
quem
natura
crearat.
Quamuis
etiam,
si
fieri
queat,
vt
metalla
reducantur
in
quatuor
elemen¬
ta,
prius
oporteret
in
mercurium
&
sulphur,
quàm
in
elementa
separari
necessariò,
postmodùm
ele¬
menta
rursus
in
sulphur
&
argentum
viuum,
vt,
fiant,
proxima
natura,
metallica:
quae
stultitia,
quaeso
haec
esset?
Cùm
haec
omnia
sint
vnum
i¬
dem,
&
eadem
substantia,
quae
nouam
non
acqui¬
rit
inde
naturam,
neque
materiam,
ab
eiusmodi
reductionibus,
at
solum
manet
quod
antea
fue¬
rat.
Quid
istis
frustaneis
igitur
laboribus
indige¬
mus,
si
tantundem
substatiae
habebatur,
cum
es¬
sent
in
forma
spermatis
argenti
viui
&
sulphuris,
atque
post
reductionem
in
elementa
quatuor,
&
nihil¬
acquirant
noui,
non
in
virtute,
non
in
pondere,
neque
quantitate,
vel
qualitate?
ea
de
causa
videli¬
cet,
quia
nulla
materia
sibi
fuit
adiuncta,
quae
di¬
gniora
reddidisset,
vel
cum
ipsis
fuisset
exaltata,
sed
vnica
tantùm
huc
atque
illuc
circunducta
materia
sola,
praeter
additionem:
quapropter
in
forma
pro¬
prij
spermatis
aequè
valida,
ac
in
forma
elemen¬
torum.
Ad
nostrum
lapidem
si
opponatur
idem,
nempe
nihil
etiam
acquiri
sibi,
negatur:
nam
ipsum
reducimus,
vt
in
ea
reductione
fiat
coniunctio
nouae
materiae
vnius
&
eiusdem
radicis,
praeter
quàm
reductionem
fieri
nequit,
atqui
accedit
e¬
tiam
additio
materiae.
Duarum
vtique
materia¬
rum
vna
subuenit
alteri,
quo
resultet
inde
lon¬
gè
dignior
materia,
quàm
erant
per
se
seorsim
ante
coniunctionem.
Est
igitur
ista
reductio
no¬
stra
necessaria,
quòd
per
eam
materiae
nouam
acquirunt
formam
&
virtutem
ob
additionem
materiae
nouae:
quae
non
fit
in
alijs
reductioni¬
bus