ALCHIMIA
LIBER.
27
phus
&
Albaniae
Rex,
ad
hunc
modum:
Scitote
nos
ab
initio
nostri
operis,
nisi
duabus
materijs
duntaxat
non
indigere,
non
nisi
duae
videntur,
neque
tanguntur,
nec
duabus
plures
intrant
in
magesterij
nostri
principium,
medium,
&
finem:
verum
istis
duabus
qualitates
quatuor
insunt
vir¬
tualiter:
in
maiori
namque
spermate,
velut
in
di¬
gniore,
duo
digniora
continentur
elementa
per
qualitates,
ignis
&
aer
videlicet:
in
altero
verò
spermate
natura
sua
crudo
&
imperfecto,
reliquę
duae
qualitates
habentur,
&
alia
duo
minus
di¬
gna
elementa,
quae
terra
sunt
&
aqua:
per
Calib
apertè
satis
patet,
in
hac
arte
non
esse
nisi
duas
materias
spermaticas,
vnius
&
eiusdem
radicis,
substantiae
&
essentiae,
scilicet
mercurialis,
solius
substantiae
viscosae
&
siccae,
quae
nulli
rei
iungi¬
tur
in
hoc
mundo,
praeterquàm
corporibus.
Id¬
ipsum
asserit
manifestè
Morienus
libro
suo,
in¬
quiens:
Durum
aquaticum,
&
molle
reddito
du¬
rum,
vt
ei
coniungatur
aqua,
celato,
vel
abscon¬
dito
potiùs
ignem
sub,
vel
in
aqua
frigida:
hoc
est,
iunge
sperma
masculinum,
quod
aliud
nihil
est,
quàm
mercurius
coctus
&
maturus,
conti¬
nens
in
se
per
digestionem
elementum
ignis,
cum
spermate
foeminino.
id
est,
cum
aqua
viua.
Item
Isudrius
in
eandem
sententiam
loquitur
in
Tur¬
ba
Philosophorum:
Aquam
igni
permisceto,
haec
est
vnio
spermatica
potentialiter,
proxima
lapi¬
dis
nobili
perfectioni,
ad
eam
recipiendum.
Et
in
Codice
totius
veritatis,
quidam
Philosophus
no-
mine
Artefimalef:
Coniunge
rubeum
virum,
al¬
bae
suae
foeminae,
in
rotundo
cubili
circundato
corticum
igne,
continuo
quoque
calore
fouea¬
C