213
ALCHIMIA LIBER.
39
fundamentum nobis aperientia, quae non facilè,
nisi doctus, intelliges, vel à quopiam explicata
fuerint, insigniter docto. Ipse tibi libenter expo¬
suissem, nisi Deo votum, aequitati, Philosophisque
praestitissem, me nunquam nudis verbis exposi¬
turum, aut vulgato sermone pondus, materiam,
neque colores, at solùm parabolis (vt infrà mox
audies) veris & perfectis, absque diminutione &
superfluitate, ad imitationem sapientum. Antea
dixi de huius artis inuentoribus, eisque qui ha¬
buerunt, me quoque habuisse perfecisseque lapi¬
dem à principio vsque in finem fassus sum: item
de imposturis, quas sustinui, & propter eas in¬
gentes impensas & labores intolerabiles, ab an¬
no decimo octauo aetatis meae, vsque ad annum
sexagesimum quartum, priusquam artem adeptus
essem. Verùm si habuissem ab initio libros om¬
nes, quos postea nactus sum, citiùs ad eam haud
dubiè peruenissem: at nihil aliud quàm falsissi¬
ma legebam recepta, & libros erroneos: praeterea
non nisi cum peruersissimis furibus, hominibus
nequam, & impostoribus communicare contin¬
gebat. Sed postquàm sciui, familiarem notitiam
habui cum quindecim bonis viris, qui pariter scie¬
bant lapidis artificium, & praecipuè cum quo¬
dam Barbarino (sciueram nihilominus artem
duobus annis priusquàm elaborassem, vel perfe¬
cissem) hic inter disputandum (cùm ex impro¬
uiso dixissem, me nondum expertum fuisse) co¬
nabatur à proposito vero diuertere, quapropter
deserui societatem eius. Disputabamus potissi¬
mùm de modo celandi, & contegendi homini¬
bus indignis artem. Verùm in ignis structura scri¬