62
DIONYSII
ZACHARII
meum
Abbatem
scripsi
cuncta,
quę
successerant,
ipsique
duplum
postremi
huius
operis
misi
cum
practica
dicti
nobilis.
Ad
me
rescripsit
vt
mane¬
rem
Parisiis
adhuc
annum,
sumptusque
non
for¬
midarem,
maximè
cùm
in
arcanum
incidissem
pro
principio;
quod
existimabat
non
exiguum,
quamuis
ego
resoluissem
in
animo
non
vti
ma¬
teria,
quę
non
persisteret
in
eodem
statu,
quo
priùs
apparuerat,
hoc
mihi
proponens,
operandum
non
esse,
neque
laborandum
cuiquam,
vt
nequam
&
impostor
euadat,
aliorumque
detrimento
dite¬
scat.
Proinde
mansi,
vt
scripserat
alio
anno,
cum
duobus
anteà
praeterlapsis,
frequentans
iam
hunc,
modò
alium,
eosque
de
quibus
opinio
commu¬
nis
erat
ipsos
aliquid
habere
boni
perfectique.
Omnes
fermè
consumpseram
pecunias,
cùm
iam
ad
me
rursum
scriberet
Abbas,
vt
mox
visis
per¬
lectisque
suis
literis
absque
mora
venirem
ad
ipsum,
quod
feci:
nolebam
enim
promissam
fi¬
dem
fraternam
perfringere.
Aduenienti
mihi
li¬
teras
obtulit
à
Rege
Nauarrae
(qui
harum
rerum
curiosus
esse
videbatur)
ad
ipsum
missas,
vt
pro¬
curaret
apud
me,
si
rem
gratam
illi
praestare
vel¬
let,
Regem
adirem
ilicò,
arcanumque
docerem
illius
nobilis,
ac
alia
quae
me
scire
audiuerat
ex
relatu,
promittentem
in
remunerationem
tria,
vel
quatuor
millia
coronatorum.
Summa
haec
Abbatem
adeò
inflammarat,
vt
non
magis
laetum
se
demonstrasset,
vbi
iam
in
crumena
sua
latitas¬
sent,
nec
priùs
quiescere
potuit,
quàm
in
Aulam
me
contulerim.
Quò
cùm
venissem,
non
antè
sex
hebdomadas
operari
potui,
quòd
aliò
quaerenda
essent
materialia.
Absoluto
tandem
opere
mu¬
nus