OPVSCVLVM.
63
nus
quod
expectabam
obtigit,
nihil.
Nam
etsi
Rex
in
animo
concepisset
remunerare
labores
meos
(vt
interim
taceam
de
fauore
&
amicitia
per
incolas
&
aulicos,
mihi
demonstratis
scili¬
cet,
à
valdè
paucis
tamen)
nihilominus
dissua¬
dentibus
Regi
bonam
opinionem
suis,
ac
maxi¬
mis
nobilibus,
&
praesertim
illis,
qui
potissima
causa
fuerant
aduentus
mei,
dimissus
fui
à
Rege
vacuis
manibus,
datoque
verbo
gratiarum,
&
si
quid
esset
confiscationum
in
suis
regionibus,
cuius
potestatem
haberet,
perquirerem,
hoc
mihi
dare
pollicebatur.
Tediosa
responsione
perturbatus,
fidere
nolui
tam
vanis
promissionibus,
quae
mi¬
hi
notissimae
fuerant
olim,
ad
Abbatem
non
satis
contentus
redij,
nec
priùs
tamen
quàm
inuise¬
rem
transeundo
quendam
religiosum
Doctorem
excellentissimum
in
philosophia,
de
cuius
sin¬
gulari
doctrina
rumor
erat
non
exiguus,
hic
me
plurimùm
retraxit
à
sophisticationibus.
Post¬
quàm
cognouisset
me
philosophiae
nauasse
ope¬
ram,
eò
vsque,
vt
magistratus
gradum
(quem
vo¬
cant)
recepissem,
vt
ipsi
etiam
narraueram,
dole¬
re
se
plurimùm,
aiebat,
me
non
habuisse
libros
optimos
quoscumque,
priusquàm
&
tempus,
&
opes
tam
inutiliter
consumpsissem
in
eiusmodi
sophisticationibus
diabolicis.
Narrabam
ei
de
hoc
opere
postremo,
qui
mox
iudicauit
in
mul¬
tis
examinibus
persistere
non
posse.
Quapropter
suasit
amicè,
vt
prorsum
deinceps
abstinerem
ab
istis
erroribus,
librosque
legerem
antiquorum
Philosophorum
attentiùs,
ad
cognitionem
verae
suae
materiae,
in
qua
videbatur
consistere
huius
scientiae
potissima
perfectio.
Proinde
accelera¬
E
3