OPVSCVLVM.
67
prudentiae,
praesertim
quòd
Licentiatus
essem,
quoad
peruenirem
altiùs
ad
officium
aliquod
administrationis
è
Republica.
Qui
mihi
coniun¬
ctiores
erant,
ac
familiariores,
increpabant
indies
absque
intermissione
dicentes:
Quando
tandem
istis
ineptiis
finem
impones,
&
bonorum
pater¬
norum
dilapidationibus?
potiùs
foret
huiusmo¬
di
sumptus
inutiles
ad
solutionem
creditorum
conuertere,
&
emptionem
alicuius
officij.
Nec
id
sat
esse
videbatur,
quin
minarentur
mihi,
nisi
de¬
sisterem,
facturos
vt
ministri
Iustitiae
ruerent
in
domum,
&
omnia
perfringerent
instrumenta
cum
reliquis.
Si
nostri
nullus
(inquiebant)
nec
caete¬
rorum
tibi
amicorum
sit
respectus,
tui
saltem
ha¬
beto
rationem,
considerans
cùm
triginta,
vel
cir¬
citer,
annorum
sis,
videris
agere
quinquagesimum,
sic
tibi
barba
tingitur
in
albedinem
fermè,
prae
nimiis
laboribus,
vanae
cuiusdam
opinionis
gra¬
tia
perpessis
à
tua
adhuc
iuuentute.
Vtrùm
haec
verba
me
pungerent
asperrimè
considerate;
ma¬
ximè
cùm
viderem
opus
meum
indies
succede¬
re
prosperiùs,
cui
pertinaciter
&
constantissimè
insistebam
absque
taedio,
spretis
etiam
istis
ac
aliis
interuenientibus
impedimentis,
&
praecipuè
pe-
ste,
quae
saeuiebat
per
totam
aestatem,
vt
etiam
ces¬
sarent
omnes
negotiationes.
Singulis
vtique
die¬
bus
conspiciebam
apparitiones
trium
colorum,
quos
Philosophi
scribunt
apparere
debere
antè
perfectionem
operis
diuini.
Eos
omnes
gratia
Dei
vidi
successiuos
vnum
post
alium,
ac
dein¬
ceps
proprio
die
Paschatis
alterius
anni,
vidi
perfectionem,
experientia
facta
super
viuum
ar¬
gentum
calefactum
in
tigillo,
&
conuersum
in
E
5