213
68
DIONYSII ZACHARII
purum aurum prae meis oculis, breuiori spatio,
quàm vnius horae, pauco admodum hoc pulue¬
re diuino. Deus nouit quanto fuerim gaudio per¬
fusus. Nec propterea iactabundus, aut elatus mun¬
do coràm exilij, sed clàm Deo gratias agens im¬
mortales, qui meas preces exaudire dignatus fue¬
rat, per IESVM CHRISTVM filium suum Do¬
minum nostrum, oraui latiùs, vt illuminaret cor
& intellectum sua gratia, qua possem vti ad hono¬
rem & laudem sui gloriosi nominis. Altera die sta¬
tim accinxi me itineri versus meum Abbatem,
quò promissae fidei facerem satis, at obierat sex
anteà mensibus: quamobrem dolore maximo
affectus fui, & ob mortem alterius Doctoris vi¬
delicet, de qua mihi relatum fuit in itinere, non
longè transeunti à suo Conuentu. Proinde con¬
tuli me in quendam locum assignatum cuidam
proximo parenti meo, priusquàm discederem à
patria, vt eum ad me venturum expectarem:
hunc reliqueram domi meae cum potestate pro¬
curatoria, vendendi omnia bona mea paterna, vt
meis creditoribus satis faceret, ac residuum secre-
to pauperibus & egenis distribueret, vtque mei
parentes & alij fierent participes eius doni, quo
me Deus honorare voluerat. Plaerique, & ferè
omnes alij existimabant me tanquam despera¬
bundum, & prae dedecore ob tantos sumptus
inutiles vendidisse omnia, quò ad exteras regio¬
nes fugiens, laterem incognitus, vt mihi retulit
ille meus parens, qui ad me venit prima Iulij.
Deinceps Lausanam iuimus, in Sabaudia sitam,
vt inde nos conferremus ad celebre quodpiam
emporium Germaniae, pauco admodum comi¬
tatu,