4
EPIST.
CHYMICARVM
que
persequatur
hostili,
tantum
abest
vt
illis,
quod
lex
naturae
exigit,
sit
emolu¬
mento.
Iam
tu
intelligis
ipse
hominem
ex¬
uisse
eum,
qui
humanum
dedidicit
mo¬
rem;
quique
finem
non
amplius
seruat
spe¬
ctatque
suum,
eum
ad
bestiarum
vel
aliam
quampiam
defecisse
transiisseque
familiam.
Sed
nolo
apud
te
in
epistola
ambitios
è
de¬
clamare.
Nuda
saltem
argumentorum
pro¬
duco
pondera.
Qui
naturam
destruit,
po¬
testne
is
eius
esse
amicus?
potestne
is
pro¬
bare,
quod
à
sapientissimo
architecto
eâ
est
instructum
facie,
quâ
&
optimum
esse
visum
est,
&
ad
omnem
humanae
vitae
ra¬
tionem
commodissimum?
Contempla¬
re
chymicorum
instituta.
Integros
quasi
à
matre
sua
accipiunt
interdumque
rapiunt
partus.
Hos
satis
decore
apteque
infor¬
matos
reformant;
natiuam
faciem
exue¬
re
cogunt,
nouaque
inducta
ita
adulte¬
rant,
vt
non
agnoscas
rem
naturae.
Tan¬
támne
in
hominem
cadere
proteruitatem?
Qui
cerussatam
miniatamque
vulgo
osten¬
tant
faciem,
qualis
olim
inter
scorta
sua
concubinasque
sedisse
dicitur
proclama¬
tissimum
turpissimarum
voluptatum
man¬
cipium
Sardanapalus,
suo
vitio
omnibus
bonis
sunt
inuisi,
molesteque
inter
homi¬
nes
versantur.
At
extremae
saltem
cuticulae
illeuerunt
mangonium,
facilè
ad
natiuum
reditura
illa.
Quo
odio
illos
prosequaris,
qui