ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
5
qui
intima
cum
externis
peruertunt?
Im¬
perfectam
dices,
inabsolutamque
naturae
sobolem
perficiunt.
Sed
isto
portento
sce¬
lus
scelere
cumulabis
grandiore.
Nego
ti¬
bi
naturam
sibi
relictam
imperfectum
quid
parturire,
nisi
vitio
alieno.
Nego
si
quid
non
perfecit
natura,
id
arte
chymicorum
posse
absolui.
Ab
intimo
motus
perfectio¬
nis
est.
Nisi
omnem
temperaturae
vim
in
manu
habeat
sua
chymicus,
edere
perfe¬
ctius
quid
nequit.
Sed
quid
ille
perficiat?
Imò
perfectissima
quaeque
naturae
opera
exquisitissimo
congerit
studio.
In
his
ela¬
borat.
Vesaniae
est
perfectissimo
addere
velle
perfectionem.
In
vltimo
quies
est,
nec
vllus
ei
motus
accedere
potest
alius
quàm
in
contrarium.
Imperfectum
autem
ad¬
uersatur
perfecto.
Corrumpit
ergo
chy¬
micus,
non
perficit
amplius.
Sed
dono
ti¬
bi
aliquid
perfectionis.
Cùm
absolutum
est
opus,
quidnam
tandem
factum
est?
Phan¬
tasma
nempe
hominis
vesani.
Coctioni¬
bus
enim
fortuitis
dum
assidet
chymicus,
quicquid
fortuitò
prodit,
id
eximiè
effert,
id
pro
essentia
ignaris
exhibet,
cùm
non
raro
effugiente
essentia
restent
stercora.
Malè
agitur
cum
hominum
incolumita¬
te
cum
aegrotantium
mente
somnia
co¬
guntur
pro
veris
exosculari.
Tu
ipse
iu¬
dica
an
non
essentia
misti
sit
mista.
At
suis
coctionibus
misturam
perdit
ille
tam
prae¬
A
3
cla¬