8
EPIST.
CHYMICARVM
eumque
momentaneae
vitae
sine
magistrò
inuenturum
comprobaturumque
arbitre¬
tur?
Sed
&
finge
istud
fieri
posse;
excidet
tandem
omnis
artis
artificisque
existima¬
tione.
Ars
enim
non
est
nisi
quae
vsu
&
ex¬
perientia
multorum
est
constituta
com¬
pertaque
seculorum,
&
à
plurimis
sapien¬
tissimis
commendata.
Mitto
ista
omnia.
Quod
operae
precium
ex
sudore
chymi¬
co
te
reportaturum
opinaris?
Hominem
(vt
antè
dixi)
obliuisceris:
corpori
tuo
sul¬
phureis
&
mercurialibus
fumis,
ignium
halituosis
spiritibus,
&
prunarum
fauilla
immedicabilem
comparaueris
noxam.
Tem¬
pus
insuper
quod
corporis
debetur
quie¬
ti
perdes.
Nam
non
diu
tantum,
sed
&
noctu
aduigilandum
est
flammis.
Vsum
valetudinis
tuae
subtrahes
Deo;
subtra¬
hes
patriae;
intercipies
amicis;
surripies
filiis,
&
propinquis,
non
nisi
iam
tabe
correptus
exesusque
morbis
&
sepulchra¬
lis
factus
manus
hominum
incurres,
nec
Deo
nisi
in
lecto
seruies.
Quo
scelere
potestne
quippiam
esse
maius?
Ingenium
à
natura
accepisti
ad
omnia
praeclara
na¬
tum,
quodque
laude
hominum
pote¬
rat
coelum
attingere.
Tu
chymicus
factus
illud
damnabis
tenebris,
&
in
imum
ter¬
rae
barathrum
praecipitabis
in
Tropho¬
nij
antro
&
specu
plutonico
auernoque
mineras
manium
per
ignes
exagitando
fru¬
stra.