213
OPVSCVLVM.
91
suo sulphure decoctum, & prorsus deinceps ab
eo decoctione dicta separatum. Vt itidem sepa¬
ratio sulphuris est auri perfectio, quòd in aliis
metallis remaneat, istorum est imperfectionis po¬
tissima causa. Hinc fit etiam, vt argentum sit im¬
perfectius auro, & cuprum argento: scilicet ob
defectum completae digestionis, qua sola separa¬
tur agens ab eis, id est, sulphur. In eo declaratur
potissimum, ac praecipuum arcanum totius ar¬
tis nostrae. Cùm enim ars imitari naturam in suis
operationibus debeat, necessariò, priusquàm di¬
uinum hoc opus nostrum perficiatur, agens vel
sulphur suum erit separandum. Quod quidem
occultarunt omnes Philosophi, relegantes nos
in suis libris ad naturales operationes, quas abun¬
satis declaraui. Quò tamen perfectius cogno¬
scatur, qua in re scientia nostra naturae operatio¬
nes imitetur, operae precium fuerit praecipuum
& communiorem declarare modum, quo ipsa vti¬
tur in metallorum perfectione. Antea diximus
metallorum perfectionem, vel imperfectionem
fieri ob agentis priuationem, vel mixtionem, id
est, sulphuris, & ostendimus modum primum, quo
natura consueta est vti in compositione princi¬
pis metallorum, & perfectissimi videlicet auri. Mo¬
sciendum ipsam alio etiam vti progressu, qui
licet priori contrarius esse videatur, est nihilomi¬
nus persimilis, si probè consideretur finis, ad
quem tendit intentio naturae; quia pariter aliud
nihil est praeterquàm repurgare metalla, purga¬
reque penitùs à suo sulphure. Nam idipsum quod
priore modo per decoctionem perfectam efficit,
posteriore continuatis, & longis digestionibus
G