ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
27
integris
aliquid
ad
salutem
humanam
pręsidij
esse,
imò
omnia
eiusmodi
veneni
rea
pera¬
gentes,
tantum
vt
iuscula
sua
eò
obtrudant
plausibilius
vendantque
carius,
improbem
id
quoque,
&
iure
detester.
Sed
sanctum
est
chymici
veri
propositum,
vtile
est
&
huma¬
no
generi
proficuum,
tantumque
non
ad¬
uersatur
diuinae
creaturae,
vt
ex
amplissimo
mundi
campo
cum
reuerentia
petat
operi
suo
materiam,
in
qua
inue
stiget
arcana
ma¬
ie
statis
Dei,
&
non
foris
tantum,
sed
&
intus
miracula
naturae
cognoscat.
Non
ignorat
cursum
mundi.
Scit
puras
essentias
propter
varias
coeli
terręque
iniurias,
&
incommoda
non
potuisse
sine
adminiculis
nasci,
sicut
in
animalium
genere
multa
foris
accersita
sunt
adiumenta
ad
noxas
propulsandas.
Ea
tollit
ad
vsum
commodum
salutaremque
non
chy¬
mia
tantum,
sed
&
coquina,
statuaria,
&
totum
artium
manuariarum
genus.
Has
na¬
turae
ad
vsum
humanum
diuinumque
re¬
purgationes,
adeo
nen
improbat
eius
crea¬
tor
vt
&
ipse
monstrauerit,
iusseritque
reie¬
ctanea
seponi.
Non
ex
totis
fiunt
genera¬
tiones
nutritionesque.
Quanquam
ergo
sin¬
gularis
rei
integritas
isto
destruitur
opere;
non
tamen
[GR]τὸ
καθόλου,
καὶ
εἶδος[/GR].
Sua
est
cuique
perfe¬
ctio,
quę
naturae
integritatem
ad
contemplan¬
dum
foris
commendat
exornatque.
Arti
vsum
spectanti
illa
est
imperfectio.
Relinquitur
naturę
gloria
sua;
sed
ne
quid
detrahatur
arti,
&
non
Cur
non
nascantur
pura
essen¬
tiae.