ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
29.
vsum
in
penuria
commodarum
rerum.
Sat
perfectum
forma
naturali
olus
est;
sat
per¬
fecta
bouis
caro:
At
vt
bene
nutriat,
ab
ar¬
re
accipit
commoditatem.
Tauros
non
co¬
medimus,
sed
taurorum
carnes
igni
elixan¬
te
praemollitas.
Post
peccatum
Deus
ipse
non
integra
oue
amiciebat
Adamum,
sed
detracta
pelle,
&,
vt
credi
parest,
longè
ar¬
tificiosius
diuina
arte
elaborata,
quàm
fieri
à
pellionibus
nostris
fortè
potest.
Ita
in
exa¬
randa
lege
non
rudi
vtebatur
lapide,
sed
af¬
fabrè
per
digitum
Dei
exculpto.
Omnino
quod
natura
perfectum
est,
id
ad
vsum
ex
arte
est
imperfectum.
Nulla
ergo
hinc
ex¬
urgere
potest
chymico
vero
contumelia;
sed
potius
tanto
excellentior
gloria,
quanto
e¬
minentior
est
perfectio
ad
vsum
imperfe¬
ctione.
Quorum
verò
hominum
sit
pro
ar¬
tis
opere
genuino
fortuita
quaeuis,
eaque
fal¬
sissima
exponere
saluti
sociorum,
repetitio¬
ne
non
eget.
Cum
summo
vitae
fortunarum¬
que
dispendio,
&
aegrotantium
tormentis,
lachrymisque
id
de
Paracelsitis
est
comper¬
tum,
quorum
similior
is
est,
qui
in
opere
oscitantior,
&
in
vsu
flagitiosior.
Mistura
natiua
non
in
omni
perit
opere.
Extractus
tur¬
Rhabarbarae
succus
crasi
effectuque
consentit
Etiam
cras
cum
integro.
Vbi
verò
destruenda
est;
non
percunte
non
agitur
sine
certo
&
consilio
&
scopo.
Non
ignoramus
γίμους
in
quauis
re
esse
diuersos,
micus,
certa
eosque
non
vna
instructos
facultate.
Constat
collimans.
&
hoc
Mistio
non
semper
tolli¬
tur.
Etiam
crasi
percunte
non
frustra
la¬
borat
chy¬
micus,
certo
collimans.