De
duabus
editioni¬
bus
lib.
de
vita
longa.
Alphenus.
165
PRAEFATIO
LEONIS
SVAVII
I.
G.
P.
In
sua
Scholia.
Qvum
libelam
hunc
Theophrasti
Para¬
celsi
de
vita
longa
Adamus
a
Bodenstein
duplici
praefatione
exornauerit,
vtraque
prolixissima:
mirabitur
fortasse
lector
cur
praetermitti
in
hac
editione
iusserim,
nostramque
hanc
in
locum
illarum
tanquam
demortuarum
suffe¬
cerim.
Priorem
attexuit
libello
edito
anno
M.
D.
LX.
eo
quidem
puro
puto
de
qua
nos
in
Compendio
nostro
iam
disseruimus.
Posterior
assuta
est
eidem
libello
ty¬
pis
excuso
anno
1562.
si
eundem
dicere
fas
est
secun¬
dum
Alphenum
lurisconsultum,
cuius
tanquam
na¬
uis,
carina
ipsa
praecipuae
quae
partes
sunt
immmuta¬
tae
ade
vt
pristinam
formam
amiserit,
vel
si
mauis
nouam
induerit.
Consumpsit
totam
istam
praefatio¬
nem
Adamus
(vir
alioquin
bonarum
literarum
haud
expers)
in
disceptationibus
philosophiae
Aristotelicae
peruulgatis,
nulla
prorsus
expositione
interiecta
vel
sententiarum
vel
verborum
Paracelsi
difficillimorum.
Pudeat
deinceps
tam
verbosis
ineptijs
Adame
lectorem
à
Theophrasti
ipsius
lectione
retardare:
ad
cuius
con¬
ceptiones
nullam
viam
sternas,
nihil
obscuritatis
ex¬
plices,
quo
tandem
aliquis
fructus
ex
tanta
loquacita¬
te
percipi
possit.
Haec
proba
sunt
(inquies)
tria
esse
Pa¬
racelso
principia
quae
spectantur
in
dissolutione
rerum
naturalium,
vt
nos
ligni
exemplo
in
compendio
iam
ostendimus,
vnde
constet
ea
fuisse
in
constructione:
sed
Aristotelis
De
duabus
editioni¬
bus
lib.
de
vita
longa.
Alphenus.
165
PRAEFATIO
LEONIS
SVAVII
I.
G.
P.
In
sua
Scholia.
Qvum
libelam
hunc
Theophrasti
Para¬
celsi
de
vita
longa
Adamus
a
Bodenstein
duplici
praefatione
exornauerit,
vtraque
prolixissima:
mirabitur
fortasse
lector
cur
praetermitti
in
hac
editione
iusserim,
nostramque
hanc
in
locum
illarum
tanquam
demortuarum
suffe¬
cerim.
Priorem
attexuit
libello
edito
anno
M.
D.
LX.
eo
quidem
puro
puto
de
qua
nos
in
Compendio
nostro
iam
disseruimus.
Posterior
assuta
est
eidem
libello
ty¬
pis
excuso
anno
1562.
si
eundem
dicere
fas
est
secun¬
dum
Alphenum
lurisconsultum,
cuius
tanquam
na¬
uis,
carina
ipsa
praecipuae
quae
partes
sunt
immmuta¬
tae
ade
vt
pristinam
formam
amiserit,
vel
si
mauis
nouam
induerit.
Consumpsit
totam
istam
praefatio¬
nem
Adamus
(vir
alioquin
bonarum
literarum
haud
expers)
in
disceptationibus
philosophiae
Aristotelicae
peruulgatis,
nulla
prorsus
expositione
interiecta
vel
sententiarum
vel
verborum
Paracelsi
difficillimorum.
Pudeat
deinceps
tam
verbosis
ineptijs
Adame
lectorem
à
Theophrasti
ipsius
lectione
retardare:
ad
cuius
con¬
ceptiones
nullam
viam
sternas,
nihil
obscuritatis
ex¬
plices,
quo
tandem
aliquis
fructus
ex
tanta
loquacita¬
te
percipi
possit.
Haec
proba
sunt
(inquies)
tria
esse
Pa¬
racelso
principia
quae
spectantur
in
dissolutione
rerum
naturalium,
vt
nos
ligni
exemplo
in
compendio
iam
ostendimus,
vnde
constet
ea
fuisse
in
constructione:
sed
Aristotelis