IN
SCHOLIA
SVA.
157
Aristotelis
materia,
forma,
priuatio,
non
item:
vt
na¬
turae
primordia
non
esse
appareat,
sed
subtilis
ingenij
somnia:
quae
idcircò
ab
infinitis
alijs
philosophis
(vt
ex
Diogene
Laertio
manifestum
est)
in
controuersiam
haud
temerè
reuocantur:
vt
taceamus
tanquam
Chri¬
stianae
sapientiae
circa
aeternitatem
rerum
contraria,
esse
explodenda.
Addit,
sed
quod
etiam
ex
Theophra¬
sti
nostri
scriptis,
vt
axioma
illud
principiorum,
per¬
spicuum
est,
Elementa
non
esse
corpora
simplicia
sed
matrices
ortas
ex
tribus
primis.
Haec
quidem
sunt,
cla¬
rissima,
nec
quae
vllum
iter
patefaciant
ad
Paracelsi
mentem
eruendam:
licet
(vt
subinde
ipse
admonuit,
non
tam
oculos
lectioni
oporteat
quàm
operi
in
his
intelligendis
manus
admoliri.
Spagyricorum
(inquit,
vocabulorum
cognitio
ab
opere
non
scripto
expiscan¬
da
est.
Libris
autem
his
quatuor
de
vita
longa,
inser¬
uit
quartum
vnum
velut
suppositium
parum,
quar¬
to
verò
atque
legitimo
in
quintum
numerum
vi
qua¬
dam
eiecto
&
iniustè
de
sua
possessione
deturbato:
in
reliquis
libris
facta
quorundam
verborum
vel
sylla¬
barum
immutatione
penè
ridicula
vt
opus
vaenalius
prostaret,
quod
nouum
hac
parte
incrementi
empto¬
ri
esse
videretur
(Magnae
enim
sunt
hodie
ditesque
li¬
brorum
in
Germania
nudinae)
Adamum
medicum
non
puduisse
quartum
istum
librum
nugis
inanibus
scatentem
obtrudere,
qui
nec
seriè
rerum
vlla
cum
reliquis
cohaereat,
nec
sententiarum
Paracelsi
subtili¬
tatem,
nec
dictionis
grauitatem
redoleat.
Miror
(in¬
quam)
illum
lucri
vel
gloriolae
spe
adeò
fauisse
Typo¬
graphi
imposturae,
qui
more
propolarum
rei
suffura¬
Diogenes
Laertius.
Paracel¬
sus
lib.
de
Gradibus
de
cogni¬
tione
voca¬
bulorum
artis.
De
iiij.
lib.
quodam
de¬
vita
longa
suppositi¬
tio.
IN
SCHOLIA
SVA.
157
Aristotelis
materia,
forma,
priuatio,
non
item:
vt
na¬
turae
primordia
non
esse
appareat,
sed
subtilis
ingenij
somnia:
quae
idcircò
ab
infinitis
alijs
philosophis
(vt
ex
Diogene
Laertio
manifestum
est)
in
controuersiam
haud
temerè
reuocantur:
vt
taceamus
tanquam
Chri¬
stianae
sapientiae
circa
aeternitatem
rerum
contraria,
esse
explodenda.
Addit,
sed
quod
etiam
ex
Theophra¬
sti
nostri
scriptis,
vt
axioma
illud
principiorum,
per¬
spicuum
est,
Elementa
non
esse
corpora
simplicia
sed
matrices
ortas
ex
tribus
primis.
Haec
quidem
sunt,
cla¬
rissima,
nec
quae
vllum
iter
patefaciant
ad
Paracelsi
mentem
eruendam:
licet
(vt
subinde
ipse
admonuit,
non
tam
oculos
lectioni
oporteat
quàm
operi
in
his
intelligendis
manus
admoliri.
Spagyricorum
(inquit,
vocabulorum
cognitio
ab
opere
non
scripto
expiscan¬
da
est.
Libris
autem
his
quatuor
de
vita
longa,
inser¬
uit
quartum
vnum
velut
suppositium
parum,
quar¬
to
verò
atque
legitimo
in
quintum
numerum
vi
qua¬
dam
eiecto
&
iniustè
de
sua
possessione
deturbato:
in
reliquis
libris
facta
quorundam
verborum
vel
sylla¬
barum
immutatione
penè
ridicula
vt
opus
vaenalius
prostaret,
quod
nouum
hac
parte
incrementi
empto¬
ri
esse
videretur
(Magnae
enim
sunt
hodie
ditesque
li¬
brorum
in
Germania
nudinae)
Adamum
medicum
non
puduisse
quartum
istum
librum
nugis
inanibus
scatentem
obtrudere,
qui
nec
seriè
rerum
vlla
cum
reliquis
cohaereat,
nec
sententiarum
Paracelsi
subtili¬
tatem,
nec
dictionis
grauitatem
redoleat.
Miror
(in¬
quam)
illum
lucri
vel
gloriolae
spe
adeò
fauisse
Typo¬
graphi
imposturae,
qui
more
propolarum
rei
suffura¬
Diogenes
Laertius.
Paracel¬
sus
lib.
de
Gradibus
de
cogni¬
tione
voca¬
bulorum
artis.
De
iiij.
lib.
quodam
de¬
vita
longa
suppositi¬
tio.