OPVSCVLVM.
105
quàm
ignis
regimina
cuncta
(quia
diuersa)
in
operis
nostri
diuini
compositione
apprimè
ne¬
cessaria,
probè
admodùm
cognoscat:
alioqui
ter¬
minus,
quem
venenum
appellant,
applicabitur,
ipsi,
quod
in
secunda
operatione
solet
accidere,
vt
antea
dictum.
Non
propterea
venenosum
quid
addendum
esse
quis
existimet
in
nostra
materia,
neque
Theriacam,
minùs
extranei
quidpiam
(vt
existimarunt
nonnulli
literam
considerantes)
sed
quod
industrium,
ac
vigilem
operatorem
esse
oporteat,
ne
terminum
&
horam
natiuitatis
aquae
nostrę
mercurialis
praetereat,
vt
adiungat
ei
pro¬
prium
corpus,
quod
anteà
fermentum
appella¬
uimus,
&
iam
venenum
vocamus,
idque
duabus
de
causis:
Prior
nos
concernit,
quia
non
aliter
quàm
venenum
humano
corpori
nil
pręter
dam
num
inferre
potest:
si
hoc
loco
non
coniunxeri¬
mus
illud
sua
hora
determinata,
nihil
nobis
quam
detrimentum
adfert,
ac
dispendium,
vt
suprà
di¬
ximus.
Posterior
concernit
mercurium
(quem
vocamus
aquam
mercurialem)
quia
hunc
truci¬
dat,
&
fixat.
Quo
quidem
interpretatur
quod
scri¬
psit
Hamech,
inquiens:
Cùm
nostra
materia
per¬
uenit
ad
suum
terminum,
est
coniuncta
suo
ve¬
neno
mortifero.
Item
quod
Rosinus:
Venenum
hoc
(ait)
est
valdè
magni
pretij.
Haly,
Morienus,
&
reliqui
omnes
idem
attestantur.
Eadem
compa¬
ratione
theriacam
vocarunt,
vt
ait
idem
Morienus.
Quoniam
id
ipsum
operatur
in
corpore
metal¬
lorum,
quod
in
nostro
theriaca.
Quamuis
etiam
id
quod
scripserunt,
adaptari
queat
ad
coniun¬
ctionem
perfecti
fermenti,
cùm
hora
determina¬
ta
facta
est,
quia
per
ipsam
diuinum
opus
nostrum