ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
43
res.
Si
venenum
est
quod
praeparatum
est;
fugiet
id
medicus,
aut
ita
adhibebit;
quo
pacto
compertum
in
arte
est
de
opio
&
si¬
milibus.
Qui
malorum
bonum
vsum
igno¬
rat;
is
medicinae
professione
abstineat.
Sae¬
pè
venenum
non
sua
natura
est,
sed
vsu
im¬
prudente,
aut
nefario,
quod
paracelsitis
admodum
est
familiare.
Vtere
rectè
peri¬
teque,
nihil
erit
quod
conqueraris.
Lau¬
dat
chymiam
non
vituperat,
qui
ei
tribuit
remotionem
potentiae
in
praesens
noci¬
turae.
Hoc
saepè
quęrunt
medici
exquisitis
misturis
&
attemperatione,
&
vix
inue¬
niunt.
Non
dantur
medicinae
vt
corpori
inhaereant
perpetuo.
Si
tamdiu
quiescit
potentia
nocens
donec
vis
salutaris
suo
functa
est
officio,
salua
res
est.
Paracel¬
sitae
suo
apparatu
falsario
non
verè
remo¬
rantur
laesiones,
sed
impostorio
inducunt
colore,
quo
facilè
euicto
euanescente¬
que
pernicies
grassatur
impunè?
Si
gu¬
stum
non
laedit,
si
non
offendit
nares,
si
non
violat
teneritatem
oculorum,
satis
illis
est.
Interim
in
recessu
longè
grauius
latet
malum.
Et
qui
scire
possunt
quate¬
nus
occultata
fuerit
potentia,
cum
non
sint
peritiores
naturae
operumque
vero¬
rum,
quam
asinus
lyrae?
Sapientem
aesti¬
matorem
&
peritum
requirit
chymia.
His
dictis
tolletur
&
ille
de
philosophia
nodus.
Omnino
enim
vera
chymia
pars
physicae
Paraecelsita
tantummo¬
do
consu¬
lunt
exter¬
nis
sensibus.