Theophrasti Paracelsi Compendium

417
IN SCHOLIA SVA. 167
arenam restituendae Magiae descendere hactenus au¬
sus sui, verùm post collatum inter nos de his rebus ser¬
monem, tua praecellens peritia & doctrina, tuaque ar¬
dens adhortatio audaciam mihi animumque addidit.
Hos libros nunc tuo examini, qui harum rerum ple¬
nissimam peritiam tenes, castigandos, censendos, iu¬
dicandosque submitto, vt si quid in illis à me scriptum
sit, quod aut in naturae contumeliam aut coelitum of¬
fensam religionisve iniuriam vergere queat, condam¬
nes errorem: sin autem dissoluta & purgata sint im¬
pietatis scandala, veritatis traditionem tuearis: sic¬
que cum his libris nostris atque cum ipsa magia age¬
re velis, ne occultetur aliquid quod prodesse queat,
nec probetur quod poßit non nisi nocere: quo sic tan¬
dem libri isti tuo examine probati, digni sint qui a¬
liquando foelicibus auspicijs in publicum egrediantur,
nec timeant iudicium subire posteritatis. Vale &
his audacibus parcito coeptis. Haec ego lector latius
transcripsi, vt iudicium audires Agrippae de Trite¬
mio, vt magiae nomen quod mox à Paracelso nostre
vsurpabitur, adhuc auribus nostris durum, vsus alio¬
rum tibi molliret. De quo Marsilium Ficinum suo
etiam loco audiemus. At quo velut extremis telis Bo¬
uillum istum confodiamus, accipe Tritemij eum ta¬
citè perstringentis responsum ad Aggrippam. Ne¬
ce retrahat à proposito quorumcunque consideratio
nebulonum, de quibus verè dictum est: Bos lassus sor¬
titer figit pedem. Te autem diuinitas ingenio do¬
nauit amplo & sublimi: non ergò boues imiteris,
sed volucres. Vnum hoc tamen te monemis cu¬
E 4
Tritemij
ad Agrippam
consilium de
cautione se¬
cretorum.
IN SCHOLIA SVA. 167
arenam restituendae Magiae descendere hactenus au¬
sus sui, verùm post collatum inter nos de his rebus ser¬
monem, tua praecellens peritia & doctrina, tuaque ar¬
dens adhortatio audaciam mihi animumque addidit.
Hos libros nunc tuo examini, qui harum rerum ple¬
nissimam peritiam tenes, castigandos, censendos, iu¬
dicandosque submitto, vt si quid in illis à me scriptum
sit, quod aut in naturae contumeliam aut coelitum of¬
fensam religionisve iniuriam vergere queat, condam¬
nes errorem: sin autem dissoluta & purgata sint im¬
pietatis scandala, veritatis traditionem tuearis: sic¬
que cum his libris nostris atque cum ipsa magia age¬
re velis, ne occultetur aliquid quod prodesse queat,
nec probetur quod poßit non nisi nocere: quo sic tan¬
dem libri isti tuo examine probati, digni sint qui a¬
liquando foelicibus auspicijs in publicum egrediantur,
nec timeant iudicium subire posteritatis. Vale &
his audacibus parcito coeptis. Haec ego lector latius
transcripsi, vt iudicium audires Agrippae de Trite¬
mio, vt magiae nomen quod mox à Paracelso nostre
vsurpabitur, adhuc auribus nostris durum, vsus alio¬
rum tibi molliret. De quo Marsilium Ficinum suo
etiam loco audiemus. At quo velut extremis telis Bo¬
uillum istum confodiamus, accipe Tritemij eum ta¬
citè perstringentis responsum ad Aggrippam. Ne¬
ce retrahat à proposito quorumcunque consideratio
nebulonum, de quibus verè dictum est: Bos lassus sor¬
titer figit pedem. Te autem diuinitas ingenio do¬
nauit amplo & sublimi: non ergò boues imiteris,
sed volucres. Vnum hoc tamen te monemis cu¬
E 4
Tritemij
ad Agrippam
consilium de
cautione se¬
cretorum.