Henricus
Agrippa.
Corneli.
Agrippe
de
Tritemio
testimonium
166
PRAEFATIO
L.
SVAVII
Pompa:
senem
potum,
pota
trahebat
anus.
Hactenus
(Vuierus
ait)
Bouillus:
quem
licet
menda¬
cij
&
impietatis
accuset
Tritemius,
se
purgans:
res
ta¬
men
ipsa
secus
docebit,
si
quis
Steganographiae
libros
accuratè
legerit:
quorum
partem
scriptam
cum
figuris
&
spirituum
nominibus
apud
Henricum
Agrippam
foelicis
memoriae,
ego
ipse
olim
legi,
atque
eo
inscio
ex¬
scripsi.
Si
damnas
Vuiere
magiam
in
Tritemio
qui
negat
eam
se
traectare
nisi
aenigmatis
stylo,
qua
fronte
potes
in
Agrippa
probare
qui
ex
professo
tribus
de
oc¬
culta
philosophia
libris
explicauit?
cur
eius
foelix
me¬
moria,
Tritemij,
execrabilis?
At
paulò
ante
nobis
con¬
stat
assentationis
tuae
ratio
in
libris
magicis
quos
cum
Vlpiano
corrumpendos
meioras:
inter
quos
quar¬
tum
quendam
recenses
additum
Agrippae
tribus,
&
falsò
tributum
(vt
ais)
Henrico
Cornelio
Agrippae
tuo
olim
hospiti
&
praeceptori
honorando,
circiter
annos
xxvij.
iam
mortuo,
vt
hinc
falsò
manibus
eius
iam
in
scribi
speres:
putes,
dicers
voluisti.
Dic
quaeso
(Vuiere)
quo
ore
criminatis
Tritemium
illum,
quem
tuus
ho¬
spes
&
praeceptor
tantopere
laudat,
vt
aestimationem
operis
sui
omnem
ab
illius
iudicio
aut
testimonio
au¬
cupetur?
de
te
vetus
illud
scitè
vsurpari
hîc
potest:
non
est
discipulus
supra
magistrum.
Audi
quanti
Agrippa
faciat
Tritemium:
in
praefatione:
Fateor,
iuuenis
ad¬
modum
hos
libros
scribere
aggressus
sum,
spe
tamen
il¬
los
aliquando
correctiores
locupletioresque
emissurus,
atque
ea
causa
loanni
Tritemio
viro
arcanarum
re¬
rum
admodum
industrio
primùm
illos
obtuli
corri¬
gestdos.
Idem
in
epistola
dicatoria:
Nunquam
in
hanc
are¬
Henricus
Agrippa.
Corneli.
Agrippe
de
Tritemio
testimonium
166
PRAEFATIO
L.
SVAVII
Pompa:
senem
potum,
pota
trahebat
anus.
Hactenus
(Vuierus
ait)
Bouillus:
quem
licet
menda¬
cij
&
impietatis
accuset
Tritemius,
se
purgans:
res
ta¬
men
ipsa
secus
docebit,
si
quis
Steganographiae
libros
accuratè
legerit:
quorum
partem
scriptam
cum
figuris
&
spirituum
nominibus
apud
Henricum
Agrippam
foelicis
memoriae,
ego
ipse
olim
legi,
atque
eo
inscio
ex¬
scripsi.
Si
damnas
Vuiere
magiam
in
Tritemio
qui
negat
eam
se
traectare
nisi
aenigmatis
stylo,
qua
fronte
potes
in
Agrippa
probare
qui
ex
professo
tribus
de
oc¬
culta
philosophia
libris
explicauit?
cur
eius
foelix
me¬
moria,
Tritemij,
execrabilis?
At
paulò
ante
nobis
con¬
stat
assentationis
tuae
ratio
in
libris
magicis
quos
cum
Vlpiano
corrumpendos
meioras:
inter
quos
quar¬
tum
quendam
recenses
additum
Agrippae
tribus,
&
falsò
tributum
(vt
ais)
Henrico
Cornelio
Agrippae
tuo
olim
hospiti
&
praeceptori
honorando,
circiter
annos
xxvij.
iam
mortuo,
vt
hinc
falsò
manibus
eius
iam
in
scribi
speres:
putes,
dicers
voluisti.
Dic
quaeso
(Vuiere)
quo
ore
criminatis
Tritemium
illum,
quem
tuus
ho¬
spes
&
praeceptor
tantopere
laudat,
vt
aestimationem
operis
sui
omnem
ab
illius
iudicio
aut
testimonio
au¬
cupetur?
de
te
vetus
illud
scitè
vsurpari
hîc
potest:
non
est
discipulus
supra
magistrum.
Audi
quanti
Agrippa
faciat
Tritemium:
in
praefatione:
Fateor,
iuuenis
ad¬
modum
hos
libros
scribere
aggressus
sum,
spe
tamen
il¬
los
aliquando
correctiores
locupletioresque
emissurus,
atque
ea
causa
loanni
Tritemio
viro
arcanarum
re¬
rum
admodum
industrio
primùm
illos
obtuli
corri¬
gestdos.
Idem
in
epistola
dicatoria:
Nunquam
in
hanc
are¬