ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
53
perientia
comprobata,
quo
ad
medendum
vtantur
accipere.
Quanquam
ergo
sunt
malitiosi
chymiae
vituperatores
etiam
in¬
ter
philosophos
&
medicos,
cum
nulla
sci¬
entia
ferme
sit,
quin
vlceribus
quibusdam
interdum
deformetur;
non
tamen
planè
desunt
eius
admiratores,
celebratoresque,
qualis
superiori
memoria
fuit
Crato,
Ge¬
snerus,
Zuingerus
cum
multis
aliis.
Prin¬
cipibus
quorum
cura
&
sumpetibus
acade¬
miae
nuntriuntur
etiam
de
chymia
promo¬
uenda
illustrandaque
erat
dispiciendum
elocato
stipendio
chymico.
Sed
omnia
in
peius
ruunt.
Si
veterum
instituto
non
exi¬
sterent
academiae,
nescio
an
hodie
exori¬
rentur,
cum
&
illae
indies
magis
magisque
deserantur,
&
à
liberalitate
in
seruilem
quandam
redigantur
angustiam,
vt
videa¬
tur
professio
academica
quorundam
nihil
essę
auud
quam
splendida
miseria.
Est
&
illud
in
remoris
disciplinae
cnymicae,
quod
ad
finem
artis
peruenire
nemo
posse
videa¬
tur.
Nam
veteres
praestantissima
eius
parte,
nempe
transmutatoria
nihil
videntur
ha¬
buisse
notius
exploratiusque.
Vnde
&
tot
commentaria
ad
posteros
transmiserunt,
quae
ne
intelligant
quidem
hodierni
philo¬
sophi,
nedum
opere
assequi
queant.
Quis
est
qui
se
profiteatur
[GR]χρυσοποιὸν[/GR]
talem,
qua¬
les
fuerunt
illi,
nisi
mendacissimi
imposto¬
res?
sed
&
in
aliis
chymicè
apparandis
non
rarò
D
3