ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
55
sicut
olim
argento
euenit,
tempore
Salomo¬
nis,
&
auro
apud
Indos
antequam
experiten¬
tur
Hispanorum
Gallorumque
auiditatem.
Vae
illi
magistro,
qui
officinam
auri
faciendi
ape¬
ruerit.
Itaque
sapientes
qui
callent
artem,
sibi
tacendum
putant,
&
consortia
procerum
vitan¬
dum,
vt
praeclarè
monuit
ex
veteribus
quí¬
dam.
Paracelsus
ex
magia
&
consuetudine
daemoniorum
aut
aliunde
potius
nummos
parare
creditus
est,
quam
ex
chrysurgia.
A¬
liâs
non
effugisset
improborum
&
harpyia¬
rum
vngues.
Quod
si
professus
eam
aperte
est,
&
praestitit
quae
dicitur,
nae
inter
innocen¬
tes
est
versatus,
quorum
animos
nondum
imbuit
auri
praeceps
appetitus.
Omnino
chymia
etiam
sine
aurificio
magno
morta¬
lium
bono
est
inuenta,
nec
fallit
nisi
impe¬
ritum
&
oscitantem,
&
si
quid
improuida
ho¬
minum
mens,
perinde
vt
in
aliis
artibus
omni¬
bus
cauere
nequit.
Chymica
contemplatio
naturam
intus
ostendit;
hęc
singulare
oblecta¬
mentum
parit,
exprimitque
non
rarò
eximiam
di¬
uinae
munificentiae
&
admirationem
&
gloriam,
quo
pacto
veteres
de
lapide
aurifico
scri¬
pserunt,
eius
artificium
tantum
esse,
&
effectum
tam
stupendum,
vt
non
possit
facere
artifex,
quin
in
se
reuersus
religione
quadam
&
pietate
in
Deum
commoueatur.
Sępe
euenit
vt
cum
de
rebus
naturae
disserendum
est
vsitato
more,
astans
chymicus
tacitè
ineptas
rationes
redarguat,
&
vix
sibi
a
risu
temperare
possit.
Debe¬
bant
D
4